CITATEN UIT HET BOEK TIJD VOOR DE SLEUTEL
Hieronder plaats ik citaten uit mijn boek. Het boek is dus de vrucht van de Weg die ik gegaan ben. Het is een soort manifest hoe de samenleving, de wereld eruit zou kunnen zien. Een geheel nieuw fundament. Een fundament gebouwd op het Weten in het hart, een waar Liefde/Weten wat alleen ervaren kan worden met een open hart. Dat is wat deze tijd vraagt, dat we van het hoofd naar het hart gaan. Alle wegen lopen dood, het is de enige uitweg.
Het boek is te koop bij bol.com en Boekscout.
Hieronder de links:
Tijd voor de Sleutel Tijd voor een maatschappelijke omwenteling. Tijd voor het Weten… | bol
Ik hoop dat het je mag inspireren, je iets mag geven. Dat je mag voelen/ervaren dat dit boek werkelijk een Weg is een uitweg uit de huidige ellende.
Hieronder de cover van het boek.
INLEIDING
28-2-2022
Lieve jij,
Zo begin ik altijd mijn algemene mailingen op het internet. Dit drukt ook wel mijn beleven uit naar hoe ik de mens ervaar. Er is door de weg die ik gegaan ben Liefde vrijgekomen. Ik schrijf dit met een hoofdletter omdat de Liefde die ik bedoel eigenlijk niet van deze aarde is. Een Liefde die onafhankelijk van alles is, een Liefde die gewoon is, omdat ik leef op deze aarde. Een Liefde die opgebloeid is van binnenuit.
Vanuit deze Liefde wil ik dit alles met jou delen. Niet omdat ik er iets voor terugverlang of omdat ik iets mis. En ook niet om aanzien te krijgen doordat ik dit boek geschreven heb. Niet om geprezen te worden, beroemd te worden. Niet vanuit frustratie. Nee, omdat ik van jou houd. Wie jij ook bent, waar je ook bent. Omdat ik me betrokken voel bij alles wat in de wereld gebeurt. En daarin zie ik een fundamenteel gemis. Het fundament wordt gemist. En dat wat gemist wordt is de Sleutel. Juist nu er zoveel gebeurt, een virus en nu oorlog in de Oekraïne, kan de Sleutel een nieuw fundament worden waarop een nieuwe samenleving, een Nieuwe Wereld, opgebouwd kan worden.
Hartegroet Kagib
ALGEMENE INLEIDING OP DE SLEUTEL
Nu eerst een algemene introductie op de Sleutel. In de hoofdstukken daarna werk ik alle facetten van de Sleutel verder uit.
De Sleutel omvat voor mij alles wat in deze tijd van betekenis is, werkelijk van betekenis is, waar de wereld zelfs naar snakt in deze tijd, een nieuwe fase. De Sleutel past op alles wat zich nu in de wereld, in de samenleving, afspeelt. Het is het antwoord op alle vragen. Een geweldige kans, een geweldige mogelijkheid voor een wezenlijke verandering van binnenuit.
Want daar ligt de Sleutel te wachten, binnenin, in ons hart.
Daar ligt de ware Kracht, de ware vervulling, in het hart.
Dit is eigenlijk de kern van de Sleutel. Het begint binnenin.
De verandering, de kans, de mogelijkheid, de vervulling. Van binnenuit vindt de verandering plaats, de transformatie, de omzetting.
Binnenin ligt iets besloten wat voor de meeste mensen niet te bevatten is, onvergankelijk is, onaantastbaar is. Wat aan zichzelf gelijk blijft, wat waarlijk Liefde is. Dat wil in onszelf op gaan bloeien, groeien, zich openbaar maken door ons heen.
Deze kans ligt nu in dit tijdskader besloten. De tijd waarin we nu leven, waarin de dogmatische systemen ingestort zijn. De kerken ingestort, de uiterlijke geloven, de religies, kerken die leeglopen. Of andere dogmatische systemen zoals het communisme dat ingestort is. Alles waardoor we eigenlijk geleefd worden, door dat systeem, maar niet zelf leven.
In deze tijd gaat het erom dat we zelf gaan leven, dat we gaan ont-dekken wie we zelf zijn. Vrijmaken wat bedekt is geraakt vanuit wat is in ons diepste binnenste.
Er wil iets in ons openbaar worden, zichtbaar worden, wat van een andere wereld is, van een totaal andere orde is.
De Sleutel geeft hiervoor de mogelijkheid.
Daarom, als de Sleutel ingang kan gaan vinden binnen de maatschappij, dan krijgt ons leven pas waarlijk zin, dan kunnen we onszelf een samenleving noemen.
Een ware samenleving, een samen onderweg zijn naar iets anders, iets wezenlijks. Samen elkaar daarin helpen, inspireren. Samen door de duisternis naar het Licht. Het Eeuwige Licht, het onaantastbare Licht. Wat dan meer en meer zich door ons heen kan openbaren, openbaar maken, uit kan gaan stralen, wat zich uit kan gaan ‘spreken’ door ons heen.
Niet als een medium, maar wat we werkelijk Zijn in onze Kern.
De Sleutel is dringend nodig. In alle vragen die er nu zijn, alles wat ons nu verwart, waar we nu vol van zijn en we meer en meer snakken naar antwoorden.
Die antwoorden liggen in de Sleutel, een compacte formule die op alles past, alle deuren opent, alle vragen die de samenleving heeft.
Die compacte formule ga ik nu hierna met jou bekijken, stapje voor stapje. Elke regel ervan omvat zoveel.
De Sleutel past binnen alle geledingen van de maatschappij, binnen de gezondheidszorg, hoe we naar scholing kijken, algemeen de cultuur, wat de massamedia presenteren, het aspect van dood en leven, alles staat erin.
Tijd voor de Sleutel. De hoogste tijd.Zonder de Sleutel dreigen we ons te verliezen in alles. Gaan we over grenzen. Tijd voor bezinning, tijd voor een mentaliteitsverandering, waardoor er een Nieuwe Wereld kan komen van binnenuit. Een Nieuwe Mens, als de Sleutel toegepast gaat worden en de Nieuwe Mens van binnenuit op kan gaan staan.
HET LEVEN DRAAIT OM ZELFKENNIS,
ONT-DEKKEN WAT JE WERKELIJK BENT
Dit omvat al zo ontzettend veel.
De meeste mensen weten niet waar ik het over heb. Hoe ik nu ben dat ben ik toch, er is toch niets anders?
Och ja, ik heb wat geleerd op school, ik heb een bepaalde opvoeding gekregen van mijn ouders. Dat ben ik toch?
Nee, dan ben je juist bijna altijd jezelf, wie je werkelijk Bent, verloren.
Zeker is het zo dat er velen zijn die nog nooit enige voeling gehad hebben met wie ze werkelijk Zijn, die nog andere ervaringen moeten hebben, dat ze nog veel moeten uitleven. Ook dat is goed.
Maar op een bepaald punt komen er mogelijkheden, zodat je de Sleutel toe kunt gaan passen.
Dan kun je gaan ont-dekken wie je werkelijk bent. Vrijmaken wat bedekt is geraakt.
GEBOORTE
De Sleutel zou al toegepast kunnen worden vanaf de geboorte.
Binnen de opvoeding. Wat krijgt een kind mee als het geboren wordt? Wat wordt dan meegegeven?
Bijna altijd de ervaringen van de ouders, wat de ouders meegekregen hebben. Wat zij meegekregen hebben van hún ouders. Wat zij meegekregen hebben van de cultuur waarin ze leefden en leven. Vroeger nog veel meer bepaald door de religie, het geloof.
Geen enkele ruimte om te ontdekken wie je nu werkelijk Bent.
Dus bijna altijd kennen de ouders zichzelf ook niet.
Bijna altijd is er sprake van vicieuze cirkels met programma’s als: zo is het toch, want dit is me geleerd; zo moet het toch?
Vaak zijn het ook verwrongen programma’s, dat er een afzetten is tegen de programma’s van onze eigen ouders.
Het zijn allemaal clichés. Maar clichés zetten zich wel vaak voort. ‘Ik heb nooit kansen gekregen, dus ik geef mijn kinderen wel die kansen’, om te studeren, zoveel mogelijk geld te verdienen. Frustraties die doorgegeven worden. Maar bijna altijd onbewust, niet beter wetend.
Dit wordt eigenlijk ook als normaal geacht. Dit is het leven.
Oorzaak hiervan is dat werkelijk Bewustzijn nog minimaal geïntegreerd is binnen de wereld. Er zijn erg weinig voorbeelden van hoe dit doorgegeven kan worden.
En zo zet alles zich voort. Het draait niet om zelfkennis in de wereld, binnen een maatschappij. Het draait om heel andere dingen. Heel andere aspecten worden meegegeven.
Veel meer in de zin van: zo moet je zijn, zo behoor je te zijn, en toon dat maar niet teveel, en val maar niet te veel op, doe maar normaal. Doe maar zoals iedereen. En wat als iedereen gek is? Als iedereen gek is, valt dit niet zo op.
GEK
Eigenlijk zie ik zo de wereld wel een beetje, de wereld is een beetje gek.
Maar dit valt niet zo op, omdat iedereen gek is. Omdat gezegd wordt hoe het nu is, waar het leven nu om draait, dat is helemaal niet gek. Dus iedereen doet zijn best om even gek te zijn.
Maar dit alles is totaal relatief en dat heeft niemand in de gaten. Want een alternatief is nog maar nauwelijks zichtbaar geworden.
Overal waar het een beetje zichtbaar wordt, wordt gezegd: ‘Die zijn gek. Moet je niet serieus nemen. Dat zijn zwevers die praten over spiritualiteit en jezelf ontdekken. Misschien leuk als hobby, maar dan weer terug naar de orde van de dag.’
In zo’n wereld wordt dus een kind geboren.
OPGROEIEN
Daar is dan: weer een nieuwe aarde-bewoner.
Of het een schone lei is waarmee het kind geboren wordt, daar zijn de meningen verdeeld over. Maar hoe dan ook, het baby’tje is in eerste instantie heel puur, heel open en heel kwetsbaar. Het wordt gezegd dat de eerste 5 jaar van een kind de rest van het leven bepalen.
En wat wordt dat kind dan meegegeven?
Natuurlijk, het wordt vertroeteld. Oooh lief baby’tje, wat issie lief, kan ie al mamma pappa zeggen, wat een schatje. Hij lijkt precies op zijn vader op zijn moeder, zijn oma, opa. In een redelijk harmonieus gezin wordt het baby’tje helemaal in de watten gelegd.
Maar zelfs dan heeft alles een heel grote invloed.
Het kindje kan nog niks zeggen, maar voelt heel veel, ziet heel veel, al kan het nog niet analyseren wat dit is, het komt allemaal direct binnen.
Na een paar jaar komt echt de omgeving binnen, hier zijn al voldoende boeken over geschreven, over de stadia hierin. Het voelt de energie die in de lucht hangt, ervaart de onuitgesproken dingen. Daardoor kan er al veel verwarring ontstaan, afhankelijkheid.
En wat geven we dan aan dat kind mee, dat prille leventje, dat nog maar net hier op deze aardbol is komen kijken?
PROGRAMMA’S
Al heel snel geven we onze onbewuste programaa’s mee. Of programma’s die we toepassen vanuit wat we in boeken gelezen hebben over hoe je een kind moet opvoeden, wat belangrijk is, wat het kind nodig heeft.
Gedeeltelijk is daar niks mis mee. Maar het belangrijkste dat een kind nodig heeft is pure, eerlijke, echte aandacht.
Die pure echte aandacht kan pas gegeven worden als de eerste twee regels van de Sleutel in het centrum van de belangstelling staan, als die toegepast worden. Als ouders zichzelf echt kennen, echt ontdekt hebben, vrijgemaakt hebben wie ze werkelijk zijn. Dan kan het ware Weten spreken over het moment over wat in het kind is, wat er in het kind omgaat, wat het kind echt nodig heeft.
Maar als deze regels nog geen aandacht hebben gekregen, nog geen rol hebben gespeeld, dan gaan heel snel de programma’s in werking. Dan moet dit, en dan behoort dat, want het staat in het boek en er wordt gezegd dat dit zo is en niet anders.
De stem van het verleden spreekt zich uit. De stem van de cultuur. De stem van de religie. De stem van de ouders. En het kind, zo pril, zo kwetsbaar, zo afhankelijk, past zich heel snel aan, aan de codes, aan het programma.
Vaker kijk ik naar kinderen en hun ouders als ze bij elkaar zijn. En dan kijk ik naar dat kind vol leven, bruisend van energie, vol kinderlijke spontaniteit. Alles is nieuw, alles ontdekken, niks is saai, het leven is als een groot avontuur.
En dan kijk ik naar hun papa, hun mama, en alle puurheid is verdwenen, alles is vastgezet in gewoonten, in een karakter, in: zo moet je zijn, dit is gepast, dit is de cultuur, dit is cool. Niets meer zien van wat om hen heen is, geen avontuur. Niet elk moment weer als nieuw zien, voelen, ontdekken. Het leven heel vaak uitgeblust. Alles saai, ongeïnteresseerd, dof, verveling. Vol zorgen over van alles en nog wat, de uiterlijke façade. Veilig achter masker en muur. Niet eens meer weten dat er masker en muur zijn.
Het kind is verdwenen. De potentie van wat was, uitgedoofd, niet aangeboord. En dan vraag ik me af, wat gaat er fout?
ZELF KIND ZIJN
ZELF KIND ZIJN
Ik ben dankbaar dat ik eigenlijk zelf nooit het kind in mezelf verloren heb. Ik was alleen gedurende een periode een heel onzeker kind.
Maar nu ben ik vaker meer kind dan het kind zelf. Kan eindeloos genieten van alles, van de wolken, van alles wat om me heen is, elke seconde steeds weer nieuw.
Wat ik vaker gedaan heb is een kind meenemen op een soort fantasiereis. Dan nam ik een poppetje, gaf het kind ook een poppetje en dan gingen we samen op weg. En alles wat we tegenkwamen gaf ik dan een stem, alles kon praten, alles kwam tot leven. Dan gebruikte ik allerlei stemmetjes om de sfeer uit te drukken en beleefden we samen eindeloze avonturen spontaan vanuit het moment.
Maar het kind wordt ouder, andere dingen worden belangrijk en de interesse verdwijnt om samen nog een reis te maken.
Zoveel dat in het leven besloten ligt, wordt al heel snel opgesloten, afgesloten. Nu is het tijd om op te groeien, doe niet zo kinderachtig.
En al snel gaat het kind naar school, want héél veel moet geleerd gaan worden, allemaal héél belangrijk. Heel vaak wordt dan heel veel afgeleerd wat misschien nog wel veel belangrijker is.
SCHOOL
Kennis neemt een heel belangrijke plek in binnen de samenleving. Dus een kind moet snel naar school, want er moet zoveel geleerd worden. Maar de ware kennis, waar het kind echt voeling mee heeft, raakt zo verloren, als het al niet verloren is geraakt.
Minder en minder mag gewoon gespeeld worden, terwijl in spel zoveel geleerd kan worden, al spelenderwijs. Het neusje in de boeken. De pure oningevulde wereld om/in het kind verdwijnt.
En waarom is dit zo? Waarom zijn we zo gefixeerd op zoveel mogelijk leren? Welke kennis is hierin van fundamenteel belang?
is dit niet allemaal heel relatief? Wat van belang is, wat geleerd zou moeten worden. Afgezien dan van lezen en schrijven en een basis van rekenen. Daar heb je echt iets aan. Dat kom je elke dag tegen in het leven. Al wordt er niet veel meer geschreven, des te meer worden woorden ingetikt op mobieltjes, op het internet, de chat, Facebook, Instagram et cetera. Dus dat is hartstikke goed dat we daardoor met elkaar kunnen communiceren.
Maar is het nu echt belangrijk waar Alkmaar ligt en waar Den Bosch? Je kunt alles op de computer vinden. En de geschiedenis. Wat is de geschiedenis? En heel belangrijk, wat hebben we nu echt uit de geschiedenis geleerd? En wiskunde, scheikunde, natuurkunde. Ik snapte er gewoon niks van en ik ben daar natuurlijk niet de enige in. Waarom iedereen daarmee plagen? Het is een bepaald soort mens voor wie die wereld opengaat en voor anderen blijft die wereld gesloten.
BASISOPLEIDING
Nu moeten we eigenlijk al heel snel kiezen wat we willen, hoe en waarin we verder willen.
Eigenlijk veel te vroeg. Die keuze zou veel langer uitgesteld moeten worden. Echt een onderzoek naar waar de talenten van het kind liggen, wat het kind leuk vindt om te doen, waar het kind blij van wordt, waar het levend door wordt, levend door blijft. Voeling houden met het kind, wat het kind aangeeft en niet alles bepalen voor het kind, hoe het kind moet worden, wat belangrijk voor het kind zou zijn.
In Essentie zijn we unieke wezens, met unieke kwaliteiten en mogelijkheden. Maar door de huidige structuur van de samenleving moeten we een soort van eenheidsworst worden.
Het is zo belangrijk om de voeling te houden met wie je werkelijk Bent. Dat je voeling houdt met je Hart, met je Wezen. Dat het kind gestimuleerd wordt in wat het vreugde geeft, waar het blij van wordt. Dat het dicht bij zichzelf mag blijven.
Dat een kind, zo snel het kan praten, op gelijkwaardig niveau contact heeft. Niet de bepaling van: zo moet je worden, maar dus luisteren naar het kind, naar wat er in het kind omgaat.
Dan kun je nog grenzen aangeven waar nodig. Een kind heeft ook grenzen nodig, maar in respect. Niet vanuit angst, vanuit een behoren toe, maar gewoon waar grenzen nodig zijn. Als ouder of een leerkracht mag je best je kennis delen, kennis aangeven, aanreiken. Niet als bepaling van: zo moet het, zo is het, maar als een onderzoek, een samen ontdekken.
Ruimte voor het levende in het kind, wat het kind weet, wat het kind ervaart, wat het kind ziet. Stimulans dat het kind dicht bij zichzelf blijft, in plaats van dat het zich verliest in alles wat door scholen aangereikt wordt en wat de cultuur aanreikt.
PESTEN
Een helaas nog steeds heel actueel onderwerp is pesten.
Waarom wordt een kind gepest?
Is dat niet zo omdat we allemaal bewust/onbewust aan een bepaalde norm moeten voldoen? Vooral in uiterlijke normen. Dat iedereen eigenlijk hetzelfde moet zijn, hetzelfde moet kunnen, er hetzelfde uit moet zien.
En als iemand daar dan niet aan mee wil/kan doen, dan valt hij/zij erbuiten, wordt hij/zij gepest, vooral als die persoon heel onzeker is binnenin.
Hoe kan het dat pesten zo slecht gesignaleerd wordt? Doordat de leerkrachten ook gehersenspoeld zijn door dezelfde normen, bewust of onbewust? We mogen niet zwak zijn, niet gevoelig, liever niet te veel anders. Dat krijgt geen waarde, geen ruimte, geen begrip, waardoor het kind zich nog kwetsbaarder voelt en vanuit dit kwetsbaar voelen, wat weer wordt aangevoeld, gepest wordt. En zo raakt alles in een vicieuze cirkel.
Waarom die cirkel niet doorbreken? Waarom geen ruimte geven aan het anders zijn, ruimte voor gevoel, een kwetsbaar mogen zijn. Een anders mogen zijn.
Waarom moet iedereen hetzelfde zijn?
Als er begrip gekweekt wordt door de leerkrachten, dat het goed is om anders te zijn, om gevoelig te zijn, dat het leuk kan zijn om er anders uit te zien, niet zoals de mode het voorschrijft, wat cool is. Dat cool is: trouw zijn aan jezelf, dat wat voor jou goed is, goed voelt. Zonder een ander daar natuurlijk in te benadelen, dat is weer niet cool en dat mag ook uitgesproken worden.
Dat iedereen gelijkwaardig is, evenveel waarde heeft, maar niet gelijk is en hoeft te zijn. Dat dit de nieuwe mode wordt op school.
Ik weet zeker dat pesten dan veel minder plaats zou gaan vinden en waar het gebeurt zal het veel sneller gesignaleerd worden. Zodat dit niet toegelaten wordt, omstanders zich hierover uitspreken, kinderen zelf of/en de leerkrachten.
ZELFKENNIS
Er wordt zoveel geleerd op school, een kind moet zo ontzettend veel leren vanaf zo’n prille leeftijd. Helemaal vol met kennis over van alles en nog wat. Ook de leerkrachten die de kinderen moeten onderwijzen hebben heel veel moeten leren, studeren, jaar na jaar.
Maar aan het allerbelangrijkste wordt voorbijgegaan. En dat is de zelfkennis.
Zelfkennis dus: wie zijn wij? Wie zijn wij werkelijk? Wie ben jij?
Dat ontdekken of nog beter, daar voeling mee houden, met wie we werkelijk zijn, dat zou de belangrijkste scholing moeten zijn.
Dit gaat het hele leven door. Als we al vele jaren geprogrammeerd zijn geraakt door de maatschappij, door de cultuur, door alles wat op ons afgekomen is, hoe kunnen we elkaar dan nog werkelijk zien, werkelijk ontmoeten? Werkelijk zien wie de ander is, als we niet eens weten wie we zelf zijn?
Van daaruit zetten we elkaar vast in hokjes, maar vaker zegt wat we over de ander zeggen, meer over onszelf dan over de ander. We zien elkaar niet meer.
Dus er zouden binnen de samenleving mogelijkheden moeten komen om samen te herontdekken wie we zijn. Om echt weer voeling te krijgen met wie we zijn, niet wat we denken te zijn, niet wat we denken te moeten zijn, niet wat we denken wie of wat we behoren te zijn, wat we moeten doen. Maar wat we werkelijk Zijn, en dat is niet relatief.
In de kern zijn we Een. In de kern is Bewustzijn, een Essentie, een vonk van puur Leven, van Weten van Liefde.
Daar weer verbinding mee maken.
Het is opgesloten in het hart. Maar het kan weer vrijkomen, het kan weer uit gaan stralen als we ons daarvoor openen. Als we ons hart hiervoor openen.
Als hier ruimte voor komt binnen alles wat we doen. Binnen alle geledingen van de maatschappij. Dat dit de kern zou zijn van de totale cultuur van alles wat we zijn, om wat we werkelijk Zijn in ons vrij te maken en vrij te houden.
SAMEN
Dus dat binnen scholing hieraan ruimte gegeven wordt, aan dit kernaspect, aan dat Weten. Bij het kind, maar dat ook in de verdere levensloop hiervoor ruimte wordt gehouden. Daarover blijven praten, uitwisselen, wie ben jij? Waarom doe jij de dingen die jij doet? Waarom reageer jij zoals jij reageert? Wie ben jij?
Dat zou het kernaspect moeten zijn van het leven. Dan zouden we elkaar ruimte geven in alles. In het samen ontdekken van alles. Dan kan het leven een avontuur worden in plaats dat we ten koste van elkaar leven.
Dat is een fundamenteel aspect van de Sleutel: zelfkennis.
Ont-dekken wie jij bent. Zichtbaar maken wat bedekt is geraakt.
Wie ben jij?
Wat komt er bij jou naar boven, wie ben jij?
Ben jij dat, ben je dat werkelijk?
Bijna altijd spreekt het programma, wat je denkt te zijn.
Maar diep binnenin Weet jij en weet iedereen wat is. En dat kan aangesproken worden, aangeboord worden in jezelf. Als de Sleutel ingang zou mogen vinden, toegepast zou worden.
OVER MEZELF
Als inleiding hierop wat informatie over mezelf.
Dit is dus eigenlijk de kern van mijn leven geweest, door de duisternis naar het Licht, onder leiding van het Licht.
Toen ik die weg ging, leek dat vanzelfsprekend, het kon toch niet anders, dat is toch leven, het leven? Maar achteraf ben ik erachter gekomen dat dit helemaal niet vanzelfsprekend is. Dat we het liefst die duisternis willen ontkennen, of er iets anders van maken, of overstijgen. Het bestaat niet, het is illusie, gaat wel weer voorbij.
Ik kon dit nooit, dus ik moest er wel dwars doorheen. Dwars door mijn pijn, verdriet en onmacht. Maar juist door deze weg gegaan te zijn Weet ik dat onderstaande Waarheid is:
Juist ziekte, conflicten, disharmonie, kunnen een mogelijkheid zijn om hier (dus wat je werkelijk bent) verbinding mee te krijgen. Door de duisternis naar het Licht
Eigenlijk is dit algeheel omgekeerd aan hoe we over het algemeen in het leven staan.
Eigenlijk willen we die duisternis helemaal niet voelen, ervaren, zien. We willen dat de duisternis zo snel mogelijk weer verdwijnt. We willen duisternis onderdrukken, verdoven. We vluchten weg voor pijn, verwarring, verdriet en woede. We willen niet voelen wat er allemaal in ons omgaat.
Ik heb het hier niet over zomaar uitleven van boosheid, verdriet et cetera. Dat gebeurt wel heel veel, dat we zonder bewustzijn, zonder er iets mee te doen, het zomaar naar buiten laten stromen. Maar om echt stil te staan bij onze emoties, bij wat er in ons omgaat, dat willen we niet. We willen dat het zo snel mogelijk weer verdwijnt. Of we zeggen: zo ben ik nu eenmaal. Je moet me maar nemen zoals ik ben.
EEN GRIJS WOLKENDEK
Bovenstaande heeft een mooie verbinding met het weer.
Als buiten alles grijs is, kan de zon er niet doorheen. Een groot grijs wolkendek waar geen sprankje licht doorheen kan. Dan is alles toch heel saai, somber.
Zo is het heel vaak in ons leven, al denken we dat we in het licht leven, heel blij zijn. Maar de werkelijke inwerking van de Goddelijke Zon in onszelf, het ware Licht in onszelf, is niet mogelijk. Daardoor blijft alles in een bepaald kader van leven, komt er geen ruimte voor het ware Licht, voor werkelijk inzicht.
Dan blijven we gevangen in onszelf, in een heel smal kader, in heel kleine hokjes, heel kleine cirkeltjes waarin we leven. Wat daarbuiten is, bestaat niet, verloochenen we, willen we niet zien. Terwijl daar buiten eindeloze ruimte is aan perspectief, aan mogelijkheden, aan kans tot beleven en zien. Maar dat blijft afgesloten als we niet willen zien.
DE ZON BREEKT DOOR
Dus als dan dat grijze wolkendek openbreekt en de zonnestralen kunnen erdoorheen, dan krijgt alles toch een totaal ander aangezicht. Dan ziet alles er toch veel stralender uit, in het spel van licht en schaduw. Hoe mooi dan de wolken zijn als het grijze wolkendek opengebroken is; eindeloze vormen en uitdrukkingen.
Zo is het ook met het leven. Als in onszelf die Goddelijke Zon op ons in mag werken, door ons heen mag ‘kijken’, dat we dit toelaten, door ons innerlijke wolkendek heen breekt, zodat we kunnen zien wat de betekenis van de wolken is die we veroorzaakt hebben. Dat hierin niks mis is met wat in ons is. Alles wat in ons omgaat. Dat dit alles materiaal is om tot iets anders te komen. Het wil gezien worden, bevrijd worden. Al die emoties die in ons omgaan willen in iets anders omgezet worden, in een nieuwe Kracht.
Dus, als daar ruimte voor komt. Als dit niet meer verdoofd wordt. Wat in deze tijd steeds meer gangbaar is, alles verdoven, verdoven door medicijnen, onderdrukken. We willen niet zien, we willen niet voelen, we willen blij blijven. We willen altijd gelukkig zijn. We willen geen pijn voelen en verwarring en echt verdriet. We willen dat het zo snel mogelijk weer verdwijnt.
Maar als je durft te voelen, durft te doorvoelen wat het is: pijn, verdriet, wanhoop, woede. Als het Licht erop mag schijnen, mag doorLichten wat er aan de hand is, wat de betekenis hiervan is, dan mag het verdwijnen. Dan zal het verdwijnen. Dan blijkt het illusie te zijn. Dan blijkt dat wij het zelf veroorzaakt hadden. Dat wij het op ons pad gebracht hadden. Dat het ons iets wilde zeggen.
De wereld om ons heen triggert iets, maakt iets wakker. Dat heeft betekenis, dat is een teken, het is wat gezien wil worden. En als het gezien wordt, dan zal het verdwijnen en hoeft het niet meer getoond te worden. En zo weer in verbinding met de zon en de wolken, de wolken zullen zo meer en meer verdwijnen. Totdat alleen de Goddelijke Zon overblijft, of wat zachte witte wolkjes doorstraald door deze Zon binnen en buiten onszelf.
ZIEKTE
Met betrekking tot ziekte: als we ziek zijn ligt hierin een geweldige mogelijkheid en kans om te zien. Te zien wat er aan de hand is, wat hierin speelt. Waarom we ziek geworden zijn. Waarom het lichaam ziek geworden is. Het lichaam wil ons hier iets in tonen.
Dan worden we tot stilstand gebracht. We kunnen niet meer doen wat we altijd gedaan hebben. We zijn op bed geëindigd en hebben nu tijd om over onszelf na te denken, alles te doorvoelen. Zo kan het Licht spreken dwars door de wolken, dwars door de ziekte heen, over wat de betekenis van die ziekte is. Zo mag waarlijk heling komen.
Natuurlijk is dit geen dogma, medicijnen kunnen soms goed helpen en een operatie is soms essentieel. Maar juist ziekte geeft mogelijkheden. Het hoeft niet zo snel mogelijk te verdwijnen. Het is een hulpmiddel om inzicht in jezelf te krijgen.
Als ziekte zo gezien zou worden binnen de maatschappij, dan zou dit ruimte geven aan dat we kwetsbaar mogen zijn, zwak mogen zijn. Dat we niet altijd hoeven te presteren. Dan zullen we waarschijnlijk ook niet meer zo snel ziek worden.
Want ziek zijn, ziek worden is een gevolg van langere tijd niet luisteren naar onszelf, naar het Licht, naar het Bewustzijn in onszelf. Uiteindelijk wordt dit dan uitgekristalliseerd in ons lichaam en worden we ziek. Want als we in harmonie zijn met onszelf, kan er niets binnenkomen aan ziektekiemen, dat is een oerwet. Het kan natuurlijk al in een ander leven ontstaan zijn, dat het zich wil uitwerken.
Hoe dan ook, het kan goed zijn om in jezelf te kijken: waarom ben ik ziek geworden? Waarom zijn die ziektekiemen bij me binnengekomen. In welk deel van mijn lichaam? Elke uitdrukking van ziekte wil iets anders zeggen. Je Weet het in jezelf.
EMOTIES
Terug naar het stuk van emoties, van verdriet en pijn. Als we zo met elkaar om zouden gaan, dat het er mag zijn. Dat het materiaal is. Dat we dit mogen delen, uitwisselen. Dat hier ruimte voor is. Dat we dit niet hoeven te onderdrukken. Dat we kwetsbaar mogen zijn en zacht en gevoelig. Dat alles er mag zijn, omdat het tot iets anders wil worden. Dat hierin wederzijds respect is voor elkaar.
Dat je niet geïsoleerd wordt als je intens verdrietig bent, het leven even niet aankan. Dat er ruimte is voor dit proces. Dat er ruimte is voor elkaar op de weg die we gaan.
Samen onderweg, op weg naar ons ware Zelf, naar de Essentie, naar het Licht in onszelf. Dat de wolken mogen oplossen. Dat de tranen mogen zuiveren. Dat de woede licht mag brengen, inzicht waarom die woede ontstaan is. Alles wil gezien worden, doorvoeld worden. Niets is voor niets.
Als hier ruimte voor zou zijn, voor dit aspect van de Sleutel. Dat duisternis, ziekte, conflicten, wat dan ook, juist mogelijkheden geven. Niet het harmoniemodel, niet alles steeds maar harmonieus willen houden. Juist in het conflict liggen kansen. Juist in het aangaan, ingaan van de duisternis.
Totaal omgekeerd aan de huidige samenleving. Maar juist daardoor wordt het leven dynamisch. Juist daardoor kan het ware Licht in ons vrijkomen. Juist daardoor kan het ware Leven in ons vrijkomen. Juist daardoor kan de ware Liefde in ons vrijkomen.
HOOFDSTUK 3 DE VERVULLING BINNENIN
De volgende regel is:
Het uiteindelijke geluk
zul je nooit buiten jezelf kunnen vinden
Die ene zin omvat zoveel, als je dit door laat dringen.
Het is algeheel omgekeerd aan alles wat zich in de wereld afspeelt. En toch is dit de enige Waarheid. En toch zal hierin pas de ware vervulling komen: in onszelf.
Het ware geluk, de Eeuwige Liefde, vreugde en vrede is in onszelf. Nergens anders. Die wil in ons vrijgemaakt worden. Die is onafhankelijk van alles buiten onszelf.
Binnen de maatschappij is alles gebaseerd op het geluk buiten onszelf. In wat we doen, in wat we presteren, in hoe we eruitzien, in hoeveel geld we hebben. Heel druk bezig zijn, buiten onszelf, met van alles en nog wat, helemaal vol hiervan. Dat wordt beloond, daar moet het dan om gaan.
Maar zo verliezen we de ware Verbinding.
Dit is ook altijd afhankelijk geluk, afhankelijke vreugde. Want wat buiten onszelf is, kan afgenomen worden. Daarom zullen we nooit vrij zijn, want het kan verdwijnen, het kan ineens anders zijn. Daar blijft alles in verandering, steeds weer anders. Daardoor kun je daar nooit vrede vinden.
Zo onbewust de angst om te verliezen. We willen vasthouden, mensen, dingen, status. We raken gehecht. En als het dan weggenomen wordt, doet dat pijn. In relaties, maar ook in spullen, of je wordt ontslagen. Altijd afhankelijk.
Maar binnen in onszelf is dat ware geluk. En het mooie is, als je het echt daar gevonden hebt, is het overal. Want het ware geluk heeft Verbinding met eindeloze ruimte voor/met alles en iedereen om ons heen. Dat daar eindeloos begrip en Liefde voor vrijgekomen is. Ware Liefde, onafhankelijk van wat er terugkomt. Omdat je liefhebt.
Het heeft verbinding met: heb God lief… en dan volgt heel natuurlijk: en je naaste als jezelf. Daar ligt het fundament. En dat ligt in jezelf. Het Goddelijke ligt in jezelf. En het Goddelijke in jezelf heeft eindeloos alles en iedereen lief, ook jou. Wat je ook doet, waar je ook bent, wie je ook bent. Alles en iedereen heeft het lief. Daar kan jij ook verbinding mee maken, ruimte voor maken. Dat je dit meer en meer mag ervaren in jezelf. Het ware geluk, de ware vervulling.
GEVEN OM DE ANDER
Alles past zo mooi in elkaar.
Als je het ware geluk binnenin gevonden hebt, wil je niet anders dan dat iedereen gelukkig wordt. Dat iedereen dat geluk mag vinden, ervaren, voelen. Maar hierin is dan geen forceren, want er is geen afhankelijkheid meer, want je hebt het geluk binnenin gevonden. Daarin is het dan vervuld.
Juist daardoor ben je volledig afgestemd op de ander, op het Leven dat de ander echt nodig heeft, dat kun je dan zuiver invoelen. Dan sta je er niet meer tussenin met wat jij denkt te zien en te voelen. Dan geef je waarlijk om de ander, gewoon omdat je die ander liefhebt.
De Liefde heeft lief, en daar hoeft de ander niets voor te doen. Dus in die Liefde zul jij Liefhebben, Liefde zijn, in alles wat je Bent.
DE MAATSCHAPPIJ
En nu, in alle geledingen van de maatschappij, zijn we er dus zo vol van dat we het geluk buiten onszelf moeten vinden.
In ons werk, presteren, carrière, modeverschijnselen, media-manipulatie. Steeds maar bezig met van alles en nog wat. En we gaan er steeds aan voorbij dat het ware geluk in onszelf is. Gewoon is. Altijd is, aanwezig is.
Het wordt ons met de paplepel ingegoten dat we dat geluk buiten moeten vinden. Dat je niet gelukkig bent als je dat niet hebt: die mooie auto of die superlaptop met alle toeters en bellen of dat geweldige uiterlijk. Daar kunnen we wel wat aan doen, aan hoe we eruit zien; met plastische chirurgie.
Alles kunnen we manipuleren, alles aan de buitenkant kunnen we naar onze hand zetten. En je bent gelukkig als je die kleren draagt, die make up, als je superslank bent. We hollen van het een naar het ander om maar niet bij/in onszelf te zijn.
STRESS
Als er iets is wat zichtbaar maakt hoezeer we gefixeerd zijn op van alles buiten onszelf dan is het stress.
Steeds een gejaagd zijn, steeds niet bij jezelf zijn, steeds maar vooruit en alles zo snel mogelijk.
Het is cool om steeds een volle agenda te hebben, nooit een momentje voor jezelf te hebben. Alleen in de vakantie mag je even bijkomen, maar ook dan is er vaak een vol programma, of een uitgeblust op het strand liggen, met het doel om bruin te worden. Want ja alles moet wel een doel hebben. Niet zomaar doelloos op het strand liggen en gewoon genieten omdat je ligt. Omdat je rust in jezelf, wat in jezelf vrijgekomen is, wat vrij zou kunnen komen.
MANIPULATIE
En omdat we niet dat ware geluk in onszelf gevonden hebben, kunnen we eindeloos gemanipuleerd worden.
Gemanipuleerd worden door de media. In wat goed is, in wat mooi is, in wat je moet doen en in wat je moet laten. In wat je moet dragen en wat toch echt helemaal uit is. Welke programma’s je moet kijken, over welke onderwerpen je moet praten en wat echt helemaal taboe is.
En bijna iedereen doet dit allemaal heel braaf, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Maar sta je wel eens stil bij wat hierin werkelijk van jou is? Wie jij hierin werkelijk bent, in wat om jou heen is, in wat om jou heen ontstaan is. Ben jij dit werkelijk of is dit allemaal boven op jou gelegd in wat de cultuur en je ouders wilden dat je werd?
MENTALITEITSVERANDERING
De media kan ook een belangrijke rol spelen dat hier een mentaliteitsverandering in komt. Want zolang we niet werkelijk onszelf gevonden hebben, zijn we heel makkelijk te beïnvloeden. De media kan hierin helpen, ondersteunen dat vrij mag komen wie we werkelijk Zijn.
Dat hierover programma’s gemaakt worden op tv en op het internet of zelfs in games, de virtual reality die steeds meer in opkomst is. Dat gestimuleerd wordt wat echt is, het echte Weten in de mens.
Als daar ruimte voor zou komen in ons algehele leven. Dat binnenin het fundament ligt. Dat dit vrijgemaakt wil worden, het onaantastbare in onszelf. De ware Liefde, het ware levende Weten. Dat waarlijk alles omvat met begrip. Alles wat gebeurt in de wereld, waar mensen mee bezig zijn. Dat je dit zult Weten. Je zult vrij zijn. Vrij van de wereld om je heen.
Die wereld is niet van deze wereld. Die is niet van de dualiteit, van de eeuwige strijd, van de chaos. Dit is Eeuwige vrede. Die omvat die dualiteit, die eeuwige strijd en chaos met Liefde.
Niet te bevatten misschien, maar het is de Waarheid. Het is de Eeuwige Waarheid. De tijdloze Waarheid die in ons is, die vrij kan komen, op kan staan binnen in ons. De Eeuwige Zon, als de wolken verdwenen zijn.
PARADIJS
Dus als dit idee, dit gegeven, niet als een mooi denkbeeld, maar als een levende zinderende Waarheid in de maatschappij geïntegreerd zou raken en dat steeds meer mensen dit zouden kunnen ervaren en uitstralen, dan zou de wereld meer en meer een paradijs kunnen worden.
Het paradijs is niet afhankelijk van wat buiten onszelf is. Het paradijs staat op van binnenuit. Van daaruit kan het uitstralen naar buiten. In alles. In alles wat je bent, in alles wat je doet.
Dit is dus ook zo’n belangrijk aspect van de Sleutel. Het geluk valt niet buiten jezelf te vinden. Laat dit eens diep tot je doordringen…
Het geluk valt niet buiten jezelf te vinden.
Valt er dan niet heel veel weg… Het is in jouzelf. Het is er nu, en altijd. Het draagt jou, heeft jou lief, altijd.
HOOFDSTUK 4
NIET VAN DEZE WERELD
Dit aspect van de Sleutel is misschien nog wel het moeilijkst te accepteren voor alle wetenschappers, alle sceptici en cynici:
Wat je werkelijk bent is niet van deze wereld
Wat een onzin, dat er nog iets meer is dan deze wereld. Hier zullen we het mee moeten doen, de rest is zweverig, waan. Het gaat om de harde realiteit die je kunt voelen, die tastbaar is, die je kunt zien en analyseren.
En dan moet je niet aankomen met dat er nog meer is. Dat zei de kerk ook, dat we naar God moesten luisteren, en God zag alles, en er werd gedreigd met hel en verdoemenis. Die tijd is voorbij, we zullen het nu zelf moeten doen.
KERK
Ik ben er blij mee dat de tijd van de kerk, zeker hier in Nederland, voorbij is.
Ik ben heel blij dat de kerken ‘ingestort’ zijn, leeggelopen zijn. Want wat de kerk vertegenwoordigt is precies tegenovergesteld aan wat hier staat.
Als je dit aspect van de sleutel toelaat, je hier voor opent, voor wat niet van deze wereld is, betekent dat geen gehoorzamen aan uiterlijke regels en dogma’s. Dat betekent verantwoordelijkheid nemen. En verantwoordelijkheid nemen betekent ook geen schuldgevoel.
Het betekent echt verantwoordelijkheid nemen voor je leven; voor alles in je leven. Het betekent: je niet meer kunnen verschuilen.
Want wat niet van deze wereld is, Weet alles, Ziet alles, doorZiet jou totaal. Weet wat je nodig hebt. Maar zonder oordeel, zonder dwang, zonder je moet. Dit is in jou, in iedereen, maar bij veruit de meesten nog zozeer verborgen dat het niet kan ‘spreken’, zich niet kenbaar kan maken.
Dit is waarlijk Liefde, wat je werkelijk Liefde kunt noemen. Een Liefde zonder tegenpool van bijvoorbeeld haat, of angst. Het staat buiten dit alles en toch doorstraalt het alles met Liefde. Wat je werkelijk bent is Liefde.
Liefde is de enige Waarheid. Maar deze Liefde heeft zich nog nauwelijks kunnen openbaren in deze wereld. We willen er niet naar luisteren, we denken het al te weten. We durven ons hart niet echt te openen, want dat betekent kwetsbaar zijn. En we willen niet kwetsbaar zijn, we willen geen pijn.
Maar zonder pijn geen loutering, geen ware bevrijding, geen heling.
HEB GOD LIEF
Citaten uit de Bijbel zijn misschien wel heel beladen doordat zovelen ze gebruikt hebben voor zoveel doeleinden, met zoveel achtergronden, zoveel vormen en uitdrukkingen van geloof. En toch, als bovenstaande zijn vervulling zou vinden… Heb God lief. Dat omvat zoveel.
Maar dit kan alleen ervaren worden als je jezelf hiervoor opent. Dat is het probleem. Als je van tevoren al zegt: God bestaat niet, dan kan God nooit tot leven komen in je. Dan kan God zich nooit kenbaar maken. En God leeft in het hart, daar kan Hij zich openbaren.
Dus pas door een open hart, kan God de wereld instromen, de wereld bevruchten, omzetten, Licht geven, werkelijk Licht, werkelijk Liefde.
Dat zijn geen mooie woorden, dat kan levende realiteit worden. Dat is een Weg die je gaat met vele stadia van verandering. Dan krijgt het leven pas werkelijk perspectief en zin. Een zin die over het leven heengaat hier op aarde, over de dood heen.
Als die Verbinding niet gemaakt wordt, zal er nooit werkelijk iets nieuws komen onder de zon. Je kunt dat dus niet doen, God liefhebben, het is de vrucht van een proces, waarin je in het jezelf openen voor het Goddelijke meer en meer mag ervaren hoe onvoorstelbaar wijs het Goddelijke Plan is. Hoe alles in elkaar past, hoe alles zo zoveel zin heeft. En dan krijgt dus God – het Goddelijke – kans je te leiden van binnenuit.
Vind het Koninkrijk en de rest zal U gegeven worden
Ook dit is geen loze spreuk.
Als voorgaande vervuld is, als je jezelf geopend hebt voor het Goddelijke, dan zul je meer en meer mogen ervaren dat het werkelijk zo is.
God zorgt voor alles, als we die zorg overgeven.
Maar dat willen we niet, onszelf overgeven en daarom zitten we zo vol zorgen over van alles en nog wat. Daarom moeten wij voor alles zorgen.
Alles moet zeker gesteld worden, verzekerd worden, niets is zeker. En daar zijn de verzekeringsmaatschappijen weer heel blij mee, die kunnen daarop inspelen. Verzeker je tegen dat en tegen dit en wij zorgen voor dit en voor dat, als je maar betaalt, tot aan je dood.
Hierin gaat zoveel geld om doordat we geen vertrouwen hebben in wat ons draagt. Wat er voor ons wil zijn, wat in ons hart is en voor alles kan zorgen, alles kan geven wat je echt nodig hebt.
Tegen het leven kun je jezelf niet verzekeren.
Het leven zal toeslaan als dit in het Plan besloten ligt.
En God laat ons doen.
God kunnen we niet de schuld geven van de wereld, van wat we van de wereld maken. Dat doen we allemaal zelf. Het is allemaal het gevolg van dat we niet dat Koninkrijk binnenin gevonden hebben. Dat we ons daar niet voor geopend hebben. Dat daardoor niet door ons heen kan werken, zich openbaren.
Wij zijn verantwoordelijk voor deze wereld en niemand anders.
Maar als we ons wel zouden openen, dan zouden we meer en meer mogen ervaren, in Essentie ben ik dat Goddelijke. In Essentie ben ik dat wat niet van deze wereld is. Daar mag je dan meer en meer in rusten, ware vrede in vinden. Werkelijk Liefde die zo vrij kan komen.
In die Verbinding komen we pas werkelijk samen. In die Verbinding kunnen we waarlijk een samenleving worden. Samen leven in het kader van deze Verbinding.
HOOFDSTUK 5
SPIEGELWERELD
Nu de volgende regels:
Iedereen leeft in zijn/haar belevings-/denkwereld
en krijgt op zich af wat hij/zij nodig heeft
Dit betekent dat, als je dit door je heen laat dringen, je jezelf achter niets meer kunt verschuilen. Dat je niet meer het probleem buiten jezelf kunt plaatsen. Dat doen we zo graag: hij heeft het gedaan, zij heeft het gedaan, de wereld heeft het gedaan, die groep heeft het gedaan. Die andere groep, wij zijn beter dan die andere groep en die andere groep moet naar ons luisteren.
Maar niemand heeft het gedaan, jij hebt jouw eigen wereld veroorzaakt, in gang gezet.
Wij leven in een spiegelwereld. Die wereld is niet zomaar zoals die is. Hoe jouw wereld is, de situatie waar je in zit, de mensen die je om je heen hebt. Alles heeft betekenis, zou betekenis kunnen krijgen als je dit wilt zien.
Als dit aspect van de Sleutel geïntegreerd zou zijn binnen de maatschappij.
We willen zo graag de ander de schuld geven van ons leven, van de wereld. Maar het gaat erom verantwoordelijkheid te nemen voor onze wereld. En de wereld zal veranderen als wij veranderen. Zo binnen zo buiten is een oerwet. Geen mooie theorie maar Waarheid.
HET DENKEN
Op zich is er niets mis met het denken.
Het grote probleem is dat het denken meester over ons is.
Het grote probleem is dat er geen openheid is voor die andere bron van kennis, die in het hart is. Daar zit de ware Kennis opgesloten en die blijft voor ons afgesloten zolang we ons er niet voor openen.
Je zou kunnen zeggen, dit is het Weten in het hart.
Dit is werkelijk Weten, levend Weten.
Als je Weet leef je dit, hoef je niks meer voor te doen of te onderdrukken. Maar die Bron van levend Weten heeft zich nog minimaal kenbaar kunnen maken.
DENKSYSTEMEN
En daarom zijn er heel veel denksystemen ontstaan, vanuit het denken te weten. Hele bolwerken.
Eigenlijk is over het algemeen daar het geloof ook op gegrondvest; in gegrond, op het denken te weten. Hele systemen van hoe je moet leven, wat de waarheid is en wat niet, wie goed is en wie slecht. Allemaal het denken.
De kerk is een denksysteem, welke kerk dan ook, welk geloof dan ook, het christendom, de islam, het joodse geloof, hindoeïsme, zelfs boeddhisme.
Als het Weten in het hart zich niet kenbaar heeft kunnen maken, blijft het een denksysteem. En die denksystemen houden ons van elkaar verwijderd. Door die denksystemen zijn er oorlogen in het groot en in het klein. Door die denksystemen is er haat en nijd, racisme en oordeel. Deze denksystemen bepalen de wereld. Het ene systeem nog machtiger en krachtiger dan het andere.
MANIPULATIE
Juist doordat het alleen maar denksystemen zijn, niet gegrond in de Waarheid, is de mens heel makkelijk manipuleerbaar.
Ieder heeft wel een karretje waar het een groep mensen achter kan spannen. Elke mens is weer voor iets anders gevoelig, kan daarin verleid worden, bepaald worden. Of het wordt bang gemaakt met hel en verdoemenis, hier of in het leven hierna.
Zo blijft de mens gevangen in zichzelf, bevangen door zoveel. Al kan die gevangenis er nog zo mooi uitzien aan de buitenkant.
NIET VAN DEZE WERELD
Maar de Waarheid bestaat dus wel.
Die zit eigenlijk onder al die denksystemen, wat we denken te weten.
Deze Waarheid is dus niet van deze wereld.
De weg kan alleen gegaan worden in verbinding met wat niet van deze wereld is. Van daaruit kan alles oplossen wat ons nu verwart en pijn doet. De wereld die wij veroorzaken.
ENERGIE
Alles is energie, dat is zo’n belangrijk aspect.
Je straalt iets uit. En wat je uitstraalt, wat je denkt, de emoties die door je heen gaan, dat komt op je pad, dat toont zich om jou heen.
Dit heeft niets te maken met de wereld. De wereld bestaat niet. Jij maakt jouw wereld en zo maakt ieder zijn/haar eigen wereld. En de wereld geeft zich precies zo vorm, heel braaf, zoals jij hem ziet. Zoals jij denkt dat ie is.
En omdat er zovelen zijn die denken dat de wereld op een bepaalde manier is, is die wereld ook zo, heel relatief.
Maar de wereld om ons heen zal veranderen als wij vanbinnen veranderen. Als de ware Nieuwe Wereld in onszelf zich kenbaar kan maken. Het Eeuwige Licht dat in ons is, wat niet van deze wereld is. Als dat zich zou mogen ‘uitspreken’ over alles wat is.
Geen verschuilen meer.
Je bent boos op iemand, je bent boos op jezelf. Je bent boos op iets. Alles materiaal. Geen schuldgevoel maar wel verantwoordelijkheid nemen.
Er liggen kansen. Er liggen mogelijkheden in elk moment van jouw leven. Niks is voor niks. Alles heeft betekenis, alles kan een teken zijn.
Kijk naar je leven, kijk naar wat om je heen is. Kijk naar wat dat leven, wat de wereld om jou heen wakker maakt. Waarom?
Het heeft met jou te maken, niet met die wereld.
De wereld toont precies wat je nodig hebt. Al die mensen om jou heen tonen precies wat je nodig hebt. Wat jij denkt nodig te hebben. Het is een soort van selffulfilling prophecy. En als jij vanbinnen verandert dan verandert alles om jou heen. Zo eenvoudig is het.
De wereld die niet van deze wereld is, is veel krachtiger. Die heeft uiteindelijk alle touwtjes in handen. Dit diep door je heen laten dringen.
De Nieuwe Wereld, dat Licht, dat Eeuwige Licht, dat Oerlicht, laat ons doen, laat ons doen wat we doen. Daarin gelden bepaalde natuurwetten waardoor we oogsten wat we zaaien. De gevangenis in onszelf toont zich in de gevangenis om ons heen.
De bevrijding ligt ook in onszelf en zal uitstralen overal waar we zijn.
Maar dan is het belangrijk om open te staan voor de Nieuwe Wereld, voor het Eeuwige Licht, zodat het kan beLichten, doorLichten, inLichten, wat de betekenis is van alles wat om je heen is. Van alles wat in jou wakker wordt door de wereld om jou heen, door de mens om jou heen.
MAATSCHAPPELIJKE INTEGRATIE
Als dit in de maatschappij geïntegreerd zou worden, wat zouden we dan in een andere wereld leven.
Werkelijk verantwoordelijkheid nemen.
Niet meer zoals het vaker benaderd wordt in allerlei constructies, ook binnen de politiek: zij hebben het gedaan, en zij moeten verdwijnen, en zij moeten veranderen. Nee, wij moeten veranderen, van binnenuit.
De oorlog moet binnenin opgelost worden, zodat er buiten vrede kan komen.
De ware rijkdom is binnenin.
Dan hoeven we ons niet meer rijk of belangrijk te voelen met allerlei spulletjes of status. Dan ben je rijk overal waar je bent.
Het is alles algeheel omgekeerd. Het is de vervulling van het totale leven.
Dan begint het leven pas, als we waarlijk verantwoordelijkheid nemen voor het leven voor ons leven. Wanneer dit geïntegreerd wordt binnen het algehele leven.
Als hier op school les in wordt gegeven en hierover gepraat wordt. Wat is die wereld, wat toont die wereld om jou heen? Daarover praten. Hierover uitwisselen.
Als binnen de hulpverlening, de gezondheidszorg, de hulpverlener eerst zichzelf leert kennen, zichzelf ontdekt, zelf verantwoordelijkheid voor zijn/haar leven neemt, voor wat het leven haar/hem wil laten zien dat hij/zij zichzelf heelt. Pas dan kun je waarlijk een ander helen en bevrijden, tot een ander mens maken. Dan kun je hierin een spiegel zijn: dat het anders kan, dat het anders is. Een waar voorbeeld van de bevrijding, van de oplossing.
Als dit ruimte zou krijgen, dit aspect, dan zou alles totaal anders zijn.
De wereld bestaat niet. Echt niet. De wereld verandert als jij verandert. De materie is niet hard. De materie voegt zich, als er geen lessen meer geleerd hoeven worden, ze voegt zich naar alles.
Voor alles wordt gezorgd, als je die zorg overgegeven hebt aan het Licht.
We maken onze eigen wereld.
Zolang we blijven vechten met elkaar over dat dit de wereld is en niet anders en jij moet passen in mijn wereld, dan ben ik gelukkig en dan ben jij goed, zal er conflict blijven. Zolang er een conflict in onszelf is, zal er conflict om ons heen zijn. Als er vrede binnenin gekomen is, zal er vrede buiten je zijn. Als je de Liefde in jezelf gevonden hebt, zal er Liefde om je heen zijn.
Alles is energie, je straalt iets uit en dat krijg je terug. Geen mooie theorie, maar tijdloze, universele Waarheid.
De Wereld, het Leven, het Licht, heeft lief, is Liefde. Het omvat alles met Liefde. Het wordt niet aangeraakt door emoties, wordt niet heen en weer geslingerd door van alles en nog wat. Het is algeheel gelijkmoedig, zachtmoedig. Het Ziet helder wat is.
En dat kan jij uiteindelijk ook als jij je openstelt voor dat Licht. Voor alles wat in jou is, wat in jou speelt. In een openstellen voor het Licht mag je dan uiteindelijk samen komen samen vloeien, één worden met dat Licht.
HOOFDSTUK 6
GOD
Voor het volgende stukje van de Sleutel was je in andere tijden zeker op de brandstapel geëindigd, of had je op een andere gruwelijke manier de dood gevonden:
Iedereen heeft in zichzelf een Goddelijke Vonk
De tijden zijn veranderd. Zeker hier in Nederland. De kerk heeft niet meer de macht om dit te doen en is hierin ook wat verdraagzamer geworden.
Maar mede door het verleden zijn we nu vaak de andere kant op geslagen.
God is dood. We kunnen het zelf wel.
Alles is wetenschappelijk verklaarbaar. Er is niet meer dan onze hersenen.
Daar is dan ook eigenlijk de maatschappij op gebouwd.
God is buitenspel gezet. Hij mag nog een beetje in de marge meespelen, dat we lief voor elkaar moeten zijn en elkaar moeten helpen. Maar voor de rest is er een algehele ontkenning dat er zoiets als een Goddelijke Vonk in onszelf zou zijn.
Dus God mag niet meedoen.
Het maakt God niet uit.
Alleen jammer voor ons, want God zou ons zo goed kunnen helpen, inspireren, als we ons hart ervoor zouden openen.
Want ja, daar maakt God zich kenbaar, daar is die Goddelijke Vonk die aan kan springen en meer en meer alles kan gaan aanraken aan kan wakkeren, wakker maken, een vlam worden.
Een vlam die waarlijk inzicht kan gaan geven, waardoor je tot begrip kunt komen over alles in het leven.
ZELF DOEN
Maar ja, we willen het dus zelf doen.
En God laat ons doen.
We doen het allemaal zelf. We zijn zelf verantwoordelijk voor de huidige wereld.
Het toont een spiegel dat we ons afgesloten hebben voor God.
Het toont een spiegel dat we niet open zijn voor de Goddelijke inspiratie, inwerking.
We denken het beter te weten dan God.
GELOOF
We leven zoals we zeggen in een tolerante maatschappij.
Iedereen mag tot op zekere hoogte zijn/haar eigen geloof belijden.
We leven in een multiculturele samenleving waar heel veel culturen en geloven, uit allerlei werelddelen, in verdraagzaamheid met elkaar proberen te leven. Maar dit alles komt steeds meer onder druk te staan doordat er crisis is, dreiging, uit andere werelddelen, terrorisme vanuit geloof. Aanslagen met bloederige uitkomst.
Mensen willen een zondebok voor hun eigen problemen. Het is dan ook gevaarlijk om kritisch naar het geloof te kijken.
Maar geloof heeft niets te maken met de Goddelijke Vonk.
Geloof is mensenwerk. Regels en bepalingen van waaruit een mens zou moeten leven. Regels en bepalingen die in een bepaald boek staan. Wat voor boek dan ook.
Je kunt je achter een boek verschuilen, waardoor je niet meer zelf hoeft te leven. Waardoor je niet werkelijk de verantwoordelijkheid hoeft te nemen voor je leven. Je kunt het afschuiven op dat boek, op wat in dat boek staat.
Maar leef je dan zelf nog?
Daarom is de Sleutel zeker geen nieuw geloof.
De Sleutel maakt kenbaar dat uiteindelijk alles geloof is. Behalve die Goddelijke Vonk. Die leeft, die heeft altijd geleefd.
BESPREEKBAAR MAKEN
Waar het om gaat, is dat we de betekenis van geloof bespreekbaar gaan maken.
Niet een aanvallen. Niet een het mag niet.
Maar wel de durf om uit te spreken: wie ben jij zonder dat boek?
Dat hierover gesproken gaat worden, dat dit durft uitgesproken te gaan worden binnen de media, binnen het schoolsysteem. Zonder het idee van goed of slecht.
Mag een geloof een mens bepalen in zijn leven?
Is een waar mens, een mens die leeft vanuit uiterlijke regels, geboden en verboden?
Een durven kenbaar te maken dat hierin geen leven is. Dat het nu gaat om echt verantwoordelijkheid nemen.
Dat er openheid komt voor die Goddelijke Vonk.
Een heel precair onderwerp, waarin sprake is van veel angst, ook veel oordeel. Maar ook zovele levens die niet werkelijk tot leven kunnen komen op deze manier.
De Sleutel is niet alleen voor de westerse mens, maar is uiteindelijk voor alle culturen. Hier vormen en uitdrukkingen voor vinden, om hierover tot uitwisseling te komen. Om dit open te gaan maken.
Ook hierin kan de Sleutel vele deuren openen. Als de mens zich open gaat stellen voor de Goddelijke Vonk.
VERVULLING
Het zal de vervulling zijn van vele religieuze geschriften.
De geboden en regels zullen van binnenuit vervuld worden, zonder enig forceren, als God werkelijk zijn werk kan doen.
En als de Vonk kan gaan stralen zal ook zichtbaar worden wat niet meer in deze tijd past in de boeken. Wat niet meer van deze tijd is. Wat we los mogen laten. Het gaat om wat in het hart geschreven staat. Dat hierin gelezen gaat worden. Ware levende en verlevendigende taal.
HOOFDSTUK 7 HET GEWETEN
De Goddelijke Vonk spreekt d.m.v. het Geweten, bij eventuele mis-stappen
Het woordje geweten is heel erg besmet. Het is sterk verbonden met oordeel, schuld.
Dit is ontstaan door de kerk waar de mens om de oren geslagen werd met dit geweten. God straft, God ziet alles.
En zeker, God Ziet ook alles. Maar God straft niet. Dat doen we zelf.
God ziet alles met ogen van Liefde. God Weet.
Het is het Licht dat schijnt in de duisternis om nog een stukje uit de Bijbel aan te halen.
Maar dat Licht kan pas inLichten als we ons hart hiervoor openen.
In dit Licht is geen oordeel. Het Licht, het Bewustzijn Weet gewoon wat is.
Het straalt, doorstraalt alles.
FOUTEN MOGEN MAKEN
God laat ons fouten maken.
Het Goddelijke, het Bewustzijn heeft hier geen enkel oordeel over.
Dus daar hoeven we ons niet schuldig over te voelen.
Maar we mogen wel verantwoordelijkheid nemen voor ‘fouten’, voor eventuele misstappen.
Echt verantwoordelijkheid nemen, betekent antwoorden op het Bewustzijn. Daarnaar luisteren, hoe het ‘spreekt’ in jou, ‘spreekt’ over wat is.
Het ware Geweten is tijdloos en overziet alles, Weet alles van iedereen.
Weet dus ook wat je echt nodig hebt, wat echt nodig is.
Als je luistert naar dit Geweten zul je meer en meer hieraan beantwoorden, beantwoorden aan het Goddelijke in jou.
GEVANGENISSEN
In de huidige samenleving is er sprake van heel veel oordeel.
Als je iets gedaan hebt dan moet je daarvoor boeten.
Dan moet je de gevangenis in. Dan ben je slecht.
Dan ben je een misdadiger, een crimineel.
Dan wordt iemand veroordeeld door bepaalde wetten die we opgesteld hebben.
Maar in die wetten is heel weinig ruimte voor de achtergrond van waaruit iemand tot bepaalde daden gekomen is.
We hebben wel een maatregel dat iemand niet toerekeningsvatbaar verklaard kan worden. Dan gaat die persoon naar een Tbs-instelling.
Maar voor de rest moet iemand gewoon de gevangenis in als hij of zij schuldig verklaard is.
Als die persoon er dan weer uitkomt heeft hij of zij vaak een etiket.
Dan is het moeilijk om zich nog aan dit etiket te ontworstelen, hier vrij van te komen.
Dus al is iemand dan fysiek weer vrij, uit de gevangenis ontslagen, hij of zij wordt nog steeds gevangen gehouden door het verleden, door de daad die gepleegd is.
BEGRIP
BEGRIP
Het zou zo anders kunnen zijn.
De Sleutel toepassen zou betekenen, dat mensen eventueel nog wel opgesloten zouden worden ter bescherming van de samenleving.
Maar slechts hun daden zouden nog veroordeeld worden en niet de dader. Daar ligt een heel groot verschil in de benadering van deze mens.
Iemand mag best ter verantwoording geroepen worden voor een bepaalde daad. Hiermee geconfronteerd worden. Maar de belangrijkste benadering zou dan zijn, aangesproken worden op het ware Geweten. Een gezamenlijk onderzoek van waaruit iemand tot een daad gekomen is, de achtergrond.
Bijna nooit komt iemand zomaar tot een moord of tot een geweldsdelict. Tot verkrachting of mishandeling. Bijna altijd heeft dit achtergronden.
Dat er vaker vicieuze cirkels zijn van mishandeling, verwaarlozing, geweld, daar zou veel meer aandacht naartoe moeten gaan. Dat er veel meer iets mag zijn als, ga eens in de schoenen van die ander staan. Wat had jij dan gedaan? Een kweken van begrip voor die achtergronden.
Dus als iemand opgesloten is, dan alles eraan doen om die persoon te helen, te genezen van innerlijke wonden.
Dat er werkelijk een open hart aanwezig is voor deze mens. Iemand die wil begrijpen, die de zogenaamde misdadiger niet veroordeelt. Dat mensen die daar werken zichzelf bevrijd hebben, of in ieder geval de intentie hebben om in zichzelf te kijken. Mensen die zelf openstaan voor hun eigen Geweten, hun eigen Bewustzijn, hun eigen Goddelijke Verbinding.
En nogmaals iemand mag wel voor zijn/haar daad veroordeeld worden, daarmee geconfronteerd worden. Geen zoete woordjes. De Liefde, het Bewustzijn is niet alleen lief. Een krachtdadige opstelling is soms echt wel nodig. Maar dit zonder veroordeling van de hele mens.
ALGEMEEN
Dit is iets heel specifieks, het gevangeniswezen.
Maar het zou algemeen goed moeten zijn binnen de samenleving dat er wederzijds geen oordeel meer is over elkaars daden.
Dat ieder ruimte krijgt te zijn wie hij/zij is. En dat we elkaar vooral durven aanspreken op de ware verantwoordelijkheid, op het ware Geweten, hoe het Hart ‘spreekt’.
Dat we elkaar daarin durven spiegelen, onszelf over uitspreken waar nodig.
De hand in eigen boezem steken en nogmaals: in de schoenen van de ander gaan staan. Die intentie hebben.
Dat er dus misstappen gemaakt mogen worden. Dat hiermee niets mis is. Maar dat de algemene code zou zijn, dat we van die misstappen willen leren, groeien, echt een beter mens willen worden.
Rijker aan Liefde en waar medeleven, dat die zo van binnenuit vrij kan komen.
HOOFDSTUK 8
HET WETEN
De volgende regels:
In verbinding met de intuïtie kun je meer en meer onderscheidingsvermogen krijgen in wat waarheid is
Wat is dat: intuïtie?
Daar zijn natuurlijk veel visies over.
Het is wel een redelijk geaccepteerd begrip binnen de maatschappij.
Toch blijft het een beetje een randverschijnsel en het zou een veel prominentere plaats mogen krijgen.
De intuïtie kan het beste werken als ons hart open is.
Het spreekt vooral door het hart.
MAN/VROUW
En daar ligt een fundamentele reden waarom er geen balans is in de maatschappij.
De vrouw, het vrouwelijke, wordt ondergewaardeerd.
Het gaat toch vooral om het verstand, het verstandelijke weten, wat we denken te weten. Daar zijn alle systemen op gebouwd.
Daarin is geen ruimte voor de intuïtie, voor het ware levende Weten.
De vrouw moet hieraan meedoen, mag niet voor de man onderdoen.
Maar daarmee ontkent ze haar belangrijkste aspect. Haar Hart, waar ze over het algemeen veel meer verbinding mee heeft.
Dus de Sleutel zal betekenen, een her- en opwaardering van het vrouwelijke. Dat juist in het hart de antwoorden liggen op zovele vragen die we hebben. Kennis die je niet in boekjes kunt leren, niet van buiten kunt leren.
Die gaat bijna altijd voor dit Weten.
Daardoor verloochenen we het ware Weten, maken het belachelijk, zijn sceptisch, cynisch. Het gaat om de harde feiten. Het gaat om wat wetenschappelijk bewezen is.
Wat dat betreft is het wel grappig, de wetenschap moet zich steeds weer aanpassen, omdat de schijnbare feiten weer veranderd zijn. Wat is hierin dan weten in de wetenschap?
Meer en meer wordt ook zichtbaar wat allang geWeten is door alle tijden heen. De wetenschap komt zelf meer en meer tot de conclusie dat er wel heel veel relatief is. En dat de realiteit bijvoorbeeld verandert door wie ernaar kijkt en dat er toch wel iets lijkt te zijn wat waarlijk Intelligent is.
Herwaardering van het hart zal betekenen dat we waarlijk Mens kunnen worden.
Een waar Mens heeft beide in zich: het mannelijke en het vrouwelijke.
En het vrouwelijke zou het fundament moeten zijn, het startpunt moeten zijn van alles.
Het begint in het hart. In het hart is het Weten.
Dit Weten kan helpen in alle facetten van het leven als we hieraan toegang geven.
Niet meer die fixatie op al die denkkennis, waar de maatschappij nu gestructureerd in is opgebouwd, eigenlijk in alles. Maar ruimte aan de levende kennis die ieder in zich heeft.
PATRIARCHAAT
Wat hierover ook gezegd is, hoe ruim en vrij onze samenleving ook lijkt te zijn. Dat er alle respect is voor de vrouw, dat een vrouw gelijkwaardig is. We zitten nog steeds in het patriarchaat, ondanks wat het feminisme bewerkstelligd heeft. Nog steeds hebben de mannelijke waarden de macht, het aanzien waar ieder naar streeft.
Ja, waar de vrouw meestal ook naar streeft bij een carrière, om gelijk te worden aan de man. Een strijd om de macht.
En daardoor een verloochening van haar eigenheid.
Zolang dit patriarchaat er is zal er nooit wezenlijke verandering komen.
Het gaat daarom om een totale herwaardering van het leven, de zin van het leven.
Een herwaardering van het vrouwelijke in de mens, in vrouw en man.
Dan kan er balans komen.
Als die balans terugkeert in de mens, zal dit in alles uitstralen buiten de mens. Zo binnen, zo buiten.
PSYCHIATRIE
De hulpverlening is hierin ook een heel belangrijk aspect.
Ook die is eigenlijk nog steeds gebaseerd op denk-kennis.
Op boekenkennis.
Iedereen wordt in hokjes gezet, er worden etiketten op geplakt.
Zo ben je, en wij gaan zorgen dat je weer gezond wordt.
Maar hier wordt dus ook voorbijgegaan aan het levende Weten.
Het allerbelangrijkste wat je een cliënt die psychisch in de problemen zit kunt geven, is echt invoelingsvermogen, er echt zijn voor die ander met een open hart.
In gelijkwaardigheid, naast de ander staan, niet erboven.
Niet het (al) denken te weten.
Niet met al die boekenkennis, maar juist alsof je nog niets weet.
Dat zou op deze opleidingen vooral geleerd moeten worden. Op alle opleidingen die te maken hebben met het later mensen gaan helpen met psychische problematiek.
Het afleren van kennis, van het denken te weten. Dat de belangrijkste kennis vrij mag komen, de zelfkennis.
Onderzoek: waarom wil je dit werk gaan doen? Hoe ga je met het leven om? Hoe kijk je naar de mens? Wie ben jij?
Hoe kijk je naar ziekte? Hoe kijk je naar pijn? Mag iemand emotioneel zijn?
Het belangrijkste fundament van een opleiding zou moeten zijn, een innerlijk onderzoek.
Een vrijmaken van het levende Weten; dat hier voeling mee mag komen, dat van hieruit de cliënt benaderd gaat worden.
DE WAARHEID
Ongeacht wat hierover gezegd wordt: de Waarheid is niet relatief.
De Waarheid bestaat.
De Waarheid is tijdloos en universeel.
En die Waarheid heeft een antwoord op alle problematiek waarmee de maatschappij worstelt, waarmee de mens over het algemeen worstelt.
Maar dan moeten we wel willen luisteren, ons ervoor openstellen.
Niet het al denken te weten.
Dat is het grootste probleem van het mens zijn: we denken het al te weten. Daardoor is er minimaal ruimte voor nieuwe input, voor verandering.
We zetten ons vast in dit denken te weten. En dit in alle facetten van leven.
We groeien niet meer, veranderen niet meer, kristalliseren.
En met elkaar houden we dan alles in stand zoals het is. Ieder zijn/haar eigen denk-waarheid.
Maar de Waarheid zal dit alles openbreken, openmaken.
Schijnbare zekerheden worden dan onderuitgehaald, ontmaskerd.
De zekerheden waar de maatschappij nu op gebouwd is.
Dit alles is zo relatief, zo vergankelijk, zo tijdelijk.
Deze waarheden zullen steeds weer door de tijd worden achterhaald, verbrokkelen, worden tot niets.
Wat je Weet dat Ben je. Dat is één met je geworden.
Dat kan niemand meer van je afpakken.
INTEGRATIE
Dit is dus een aspect dat minimaal geïntegreerd is binnen de maatschappij.
Dat er werkelijk in onszelf een Weten is. Een echt Weten.
Niet een weten gevormd door wat we geleerd hebben, door wat de cultuur bepaalt. Een tijdelijk weten, een subjectief weten, een denken te weten, een wetenschappelijk weten, een aards weten. Een weten door de mens hier gevormd.
Dat heeft niets met het Eeuwige Weten te maken.
Dit ware Weten is in iedereen, als we willen luisteren.
Het is in ons hart als we ons daarvoor willen openen.
Het Weten dat spreekt in ons hart over alles dat is.
Dat zich uitspreekt over de wereld die om ons heen is, waarin alles zo subjectief is.
Het Weten dat zich uitspreekt over alles dat is, als we willen luisteren.
Dit is het Licht dat schijnt in de duisternis. Wat alles in het Licht kan laten oplossen, als we dit zouden toelaten.
Als dit geïntegreerd zou worden binnen de maatschappij, binnen alle geledingen van die maatschappij. Op school, binnen de gezondheidszorg, binnen het bedrijfsleven, de massamedia.
Dat er een tijdloos Weten in onszelf is.
Dat dit aangeboord kan worden en dat we hierop kunnen leren vertrouwen. Dat dit het Weten is. Dat dit op aarde wil komen, door ons heen wil handelen, ons aan de hand wil nemen.
Zo kan er waarlijk een nieuw perspectief komen van leven.
Het gaat erom dat jij antwoordt op jouw Weten. Het tijdloze Weten, het Bewustzijn in jouzelf en iedereen. Waarlijk tot begrip komen over het leven in verbinding met het Licht in jezelf, het tijdloze Weten in jezelf.
HOOFDSTUK 9
TIJDLOZE WAARHEID
De volgende regel:
De Waarheid die tijdloos en Universeel is
De Waarheid is dus niet van de tijd.
Het omvat de tijd. Het draagt de tijd.
Het gaat met ons mee door de tijd heen.
Het is nader dan onze handen en voeten om weer een stukje uit de Bijbel te citeren.
Alles staat in ons hart geschreven, nog een stukje uit de Bijbel.
Dat zijn geen mooie woorden, dat is Waarheid.
Alles is in ons hart geschreven en het gaat erom dat we eindelijk eens daarin gaan lezen, gaan leren lezen.
Dat we ons hart openen voor de informatie die erin besloten ligt.
Duizenden jaren geleden werd deze Waarheid al kenbaar gemaakt en in dit nu zal deze Waarheid kenbaar gemaakt blijven worden.
Juist nu, nu alle dogmatische systemen ingestort zijn.
In die Waarheid is geen enkel dogma, geen enkel moeten.
Daarin is ware Vrijheid.
Het straalt in, het straalt uit, door alle tijden heen. Straalde uit door alle tijden heen, voor wie het maar kon ontvangen, zich ervoor opende en ernaar leerde luisteren.
Een onuitputtelijke Bron van informatie.
Nu kan die in alle vrijheid geopenbaard worden.
Er hoeft geen angst meer te zijn om hiervoor gedood of gemarteld te worden. De ruimte is vrijgemaakt voor deze nieuwe fase met zoveel mogelijkheden.
ANDERE JASJES
ANDERE JASJES
Door de tijden heen heeft de Waarheid zich steeds in andere jasjes gehuld, andere uitdrukkingen gevonden, passend binnen de mogelijkheden en cultuur van die tijd.
De mens is niet altijd dezelfde geweest.
Veel wat lange tijd geleden nog natuurlijk was aan beleven en zijn is nu afgesloten.
Het verstand heeft niet altijd zo’n grote rol gespeeld. Andere lagen van beleven lagen veel meer op de voorgrond.
Maar juist nu kan er een samenwerking zijn tussen hoofd en hart.
Dat het Hart alles kan toetsen wat in het hoofd zit.
Dat het tijdloze Bewustzijn alles kan toetsen.
Maar het begint dus in het hart.
We zijn nu nog veel meer op aarde gekomen. Nog veel meer op aarde verankerd.
Vaak ook veel meer opgesloten, afgesloten voor andere belevingen die er eerst wel waren maar die we nu als fantasie beschouwen of als zweverig.
Daar hoeven we ook niet naar terug. De verbinding met allerlei geesten en entiteiten et cetera. De natuurreligie.
Nee, nu kunnen we waarlijk uit de pure Bron putten, zonder iets ertussenin. Dat is het unieke van deze tijd.
OUD
Heel veel is oud.
Al wil het nu nog een woordje meespreken en wordt het binnen de new age nog op vele manieren en in nieuwe jasjes gerevitaliseerd. Maar dit wil nu losgelaten worden.
Geen afhankelijkheid meer van wie of wat dan ook.
Geen geesten, geen entiteiten, geen rituelen, technieken, methoden.
Geen afzondering, maar midden in het leven staand.
Het gaat nu juist om het totale leven.
Niet gescheiden van dat leven. Het gaat om interactie met het leven.
Zo kan de tijdloze Waarheid zich kenbaar maken.
Zo wil de tijdloze Waarheid zich in dit nu kenbaar maken.
Het betekent eigenlijk: alle jasjes uit.
Dat is het unieke van deze tijd. Daarin is het onderscheid in wat oud is en wat werkelijk nieuw, zo belangrijk.
HOOFDSTUK 10
EEN GROEIPROCES
De volgende regel is ook een heel belangrijk aspect van de Sleutel:
Door groei van deze vonk kan deze Waarheid langzaam maar zeker onze hele persoonlijkheid doorstralen
Het gaat niet om het eindresultaat.
Het gaat niet om een bereiken.
Het gaat om de weg.
Het gaat om het onderweg zijn.
Samen onderweg zijn.
Dat zou het fundament van de samenleving mogen zijn.
Samen onderweg onder leiding van de Waarheid.
Daarin zal ware verbondenheid zijn. Waarin alles mag zijn.
Waarin alles materiaal is dat, waar nodig, in iets anders omgezet wil worden. Dat er ruimte komt in alles voor deze weg.
Dat hierover voorlichting komt: prikkels, stimulans, informatie over wat je op die weg tegen kunt komen.
VERANDERING
Het gaat er dus niet om dat we dezelfde blijven, hoe we opgevoed zijn, wat belangrijk is binnen de cultuur, binnen de maatschappij.
Werken tot de dood erop volgt, tot we erbij neervallen. Tot we oud en gebrekkig worden.
En wat hebben we uit het leven gehaald, wat kunnen we meenemen na de dood?
Het gaat erom dat er iets anders in ons opstaat. Iets ons om kan gaan zetten, ons tot een ander mens kan gaan maken.
Dat dit in ons kan gaan groeien, kan gaan opbloeien.
Dat dit ruimte krijgt, dat dit geïntegreerd raakt in de maatschappij.
Niet een blindstaren op alles wat we doen. Maar steeds voeling houden met waarom doe ik dit.
Wat is de betekenis van wat ik doe?
Wat wordt er allemaal in me wakker bij wat ik doe?
Dat is leven, dat is bewust leven.
Dat het bewuste leven gepromoot en geïntegreerd gaat worden binnen alles wat we doen.
ARBEIDSETHOS
Waar we nog steeds heel erg aan vastzitten is het arbeidsethos.
Dat een fundamentele waarde wordt gehaald uit dat je een betaalde baan hebt.
En als je dat niet hebt ben je waardeloos, ben je een profiteur, ben je een nietsnut, heb je niets te bieden. Dan kost je alleen maar geld.
Daar moeten we dus eindelijk eens vanaf.
Lang niet iedereen kan meer aan het werk komen. Mede door de automatisering.
Daarnaast zitten we in een consumptiemaatschappij, er worden allerlei producten gepromoot via de reclame die dan gekocht moeten worden.
Je wordt verleid om van alles te kopen wat heel belangrijk is om te kopen. Want dan ben je gelukkig, dat is zó genieten als je dat hebt.
En echt balen als je het niet hebt.
En de ene heeft een grotere en een betere en er wordt weer een nieuwe update gepresenteerd die weer iedereen moet hebben.
Consumeren graag.
Hoe meer hoe beter, want anders kan de economie niet draaien.
Zo kunnen mensen aan het werk blijven om die producten te maken; dat levert weer heel veel banen op.
Maar het is zo kortzichtig en het gaat vaak ten koste van zoveel.
Bijvoorbeeld de natuur. Heel erg een kortetermijndenken.
Als de Sleutel echt ingang zou vinden, zou hier dus heel veel in veranderen.
Als mensen meer en meer dat ware geluk in zichzelf vinden,
dan zullen ze niet meer zo makkelijk te manipuleren zijn.
Daardoor zal alles veel meer in balans komen.
Daarom is het zo belangrijk dat we eindelijk eens van dat arbeidsethos afkomen.
Dat het niet gaat om leven om te werken maar werken om te leven.
En ieder heeft een andere bijdrage te leveren aan die ander. Gewoon omdat we leven.
En als we met z’n allen heel bewust leven dan is iedereen daarin van evenveel betekenis.
Dan hoef je niet aan het ene meer waarde dan aan het andere te geven.
Dan zal het verschil tussen arm en rijk steeds meer verdwijnen.
Dat ieder een basisinkomen krijgt waar men ruim van kan leven en zo ieders eigenheid en kwaliteit aan kan geven, mee kan geven, kan delen met de ander. Waarom het verstand meer waardering geven dan handvaardigheid of het hart, het gevoel?
RUIMTE VOOR INNERLIJKE GROEI
Er wil iets opbloeien, iets opgroeien in onszelf wat van een totaal andere orde is.
Iets met geweldige perspectieven. Als we hier ruimte voor gaan maken,
pas dan kunnen we ons waarlijk Mens noemen.
Nu zijn we geen mens, al denken we mensen te zijn.
Maar in potentie is zoveel mogelijk.
In potentie is in ons aanwezig puur Liefde, puur vrede en vreugde en Licht en Zijn in stilte.
Ware verbondenheid met elkaar. Niet gebonden aan elkaar.
Het Bewustzijn is verbonden met alles en iedereen maar niet gehecht.
Het zit niet vast aan de wereld, het voelt zich één met alles.
Dit kunnen wij uiteindelijk ook ervaren, die ware verbondenheid als we hier open voor zijn.
Dit heeft eindeloze stadia van ontwikkelingsmogelijkheden als we hier ruimte voor gaan maken, voor deze ontwikkeling.
Dat dit het fundament wordt van de samenleving, om dit eindeloze perspectief vrij te maken.
DE NIEUWE MENS
De Nieuwe Mens wil in ons opstaan.
De Nieuwe Mens met eindeloze mogelijkheden.
Dat dit gepromoot wordt.
Dat dit in alles wat we doen het fundament is, het ankerpunt van leven.
Samen onderweg.
Ja, dan zijn we een samenleving, om die vrije Nieuwe Mens in ons op te laten staan.
Eindeloze perspectieven hierin.
Niks hierin is slecht.
Alles is materiaal, alles is mogelijkheid om tot de Nieuwe Mens te worden, als we verantwoordelijkheid nemen voor onszelf.
Als we antwoorden op het tijdloze Weten/Geweten in onszelf.
Dat we uiteindelijk één geworden zullen zijn met de Nieuwe Mens.
Dit betekent dat wij verdwenen zijn, waar wij vol van waren.
Wat wij dachten dat was.
Het verstand kan er niet komen.
Pas als het hart zich opent voor dat Weten. Geraakt kan worden door dat Weten kan de verandering komen, wat het gevolg ook is.
Geraakt kunnen worden door het leven.
Toelaten van het leven, echt het toelaten, niks ertussenin, niet het denken te weten.
Geraakt kunnen worden, zodat het Weten kan spreken over alles dat is, waarin we geraakt worden.
Ons openstellen van binnenuit, zodat getoond kan worden wat gezien wil worden.
Ik vul niks in van wat dit is.
Ieder heeft zijn eigen pakket.
Ieder heeft zijn eigen weg te gaan.
Zijn/haar unieke weg met eigen achtergrond die zichtbaar wil worden.
Het gaat erom dat jij jouw Verbinding maakt, dat dit geïntegreerd raakt.
Dat ieder gaat luisteren naar zijn/haar Verbinding, de Verbinding met het tijdloze Weten/Geweten.
Zo het Pad gaan, daar verantwoordelijkheid voor nemen.
Dan kan iemand anders iets zeggen over jou, maar jij Weet dan zelf wat is.
Van daaruit maak je dan je keuzes.
Van daaruit vul je je leven in.
Je bent alleen nog maar trouw aan die innerlijke Verbinding.
Dat is het ware vertrouwen.
Het vertrouwen in jezelf. Diep in jezelf, wat diep in je binnenste is.
Daar meer en meer op vertrouwen, trouw aan zijn.
Dat dit je van binnenuit kan gaan leiden.
Als we zo met elkaar onderweg zouden zijn, in die overgave.
Wat een dynamiek, wat een mogelijkheden.
Wat een dans van leven, waarin zoveel openbaar kan worden, zichtbaar kan worden, ervaarbaar mag worden.
Waarin niks slecht is, alles mogelijkheid is, alles kans is.
Het is mogelijk. Als dit gepromoot zou worden binnen de media.
Hele andere programma’s die gepresenteerd zouden worden.
Niet meer ons blindstaren op alles wat buiten onszelf is.
Steeds meer het geluk vinden in onszelf, waar het Eeuwige geluk is, onaantastbaar aanwezig is.
Nu en altijd.
Onafhankelijk van wat dan ook.
Gewoon het geluk in het Zijn, in het aanwezig zijn.
Misschien moeilijk te bevatten. Het is onafhankelijk van de zintuigen.
Het is er nu. En het zal vervulling geven aan alles om jou heen.
HOOFDSTUK 11
VRIJHEID
De volgende regel is een belangrijke vrucht van de Weg gegaan zijn:
Je bent dan Vrij!
Vrijheid is een heel populair woord.
We willen allemaal vrij zijn.
Daarin hebben we het geluk dat we hier relatief vrij zijn. We mogen in vrijheid doen wat we willen. Er is vrijheid van meningsuiting.
Maar daarom is er ook een grote verantwoordelijkheid.
GLOBAAL PERSPECTIEF
Toch even over de wereld in het algemeen.
De Sleutel schiet natuurlijk tekort als we ons fixeren op ons eigen landje.
In vele landen mag over heel veel niet gesproken worden, onder dreiging van gevangenisstraf, marteling of de dood.
Wij kunnen hier in luxe leven omdat we profiteren van grondstoffen van bepaalde producten in andere werelddelen die daar goedkoop gemaakt kunnen worden ten koste van heel veel onrecht.
Het komt erop neer, in dit nu is er geen balans in de wereld.
De Sleutel kan zich pas in volledige potentie openbaren als die balans er wel komt, als de intentie er is om alles in balans te brengen.
Dit betekent dus ook om heel bewust te kijken naar wat we eten, drinken, de kleren die we kopen, alle technische snufjes die we hebben.
Een bezinning over wat het gevolg is van onze huidige consumptiemaatschappij, onze manier van leven.
Het is misschien even een zijspoortje, maar ik vond dat dit toch niet kon ontbreken in dit boek.
VRIJ ZIJN
Maar uiteindelijk heeft vrij zijn niets te maken met uiterlijke omstandigheden. Je kunt vrij zijn, al zit je in de gevangenis.
Vrijmaking begint binnenin.
En als je binnenin vrij geworden bent, vrij geworden bent van jezelf, alles waar je vol van bent, dan ben je vrij, overal waar je bent.
Dit betekent niet dat je jezelf dan vrij uitleeft zonder restrictie. Dit heeft niets met Vrijheid te maken.
De ware Vrijheid is afgestemd op het leven om jou heen. Is ontstaan vanuit begrip en medeleven.
Ware vrijheid heeft verbinding met Liefde.
In de weg naar die vrijheid is het belangrijk dat we kunnen, mogen laten zien wat in ons is. Dat niet alles onderdrukt wordt.
Maar wel in verantwoordelijkheid voor wat in ons leeft, zodat het tot iets anders kan worden.
BEVRIJDEN
Het gaat er dus om dat we elkaar bevrijden.
Dat hier ruimte voor komt, dat dit plaats mag gaan vinden.
Dus ook vrijheid om te ontdekken, om fouten te mogen maken. Van fouten kun je leren en groeien.
Dat er dus fouten gemaakt mogen worden. Niet meteen een oordeel erop maar samen tot begrip komen.
Onderdrukken werkt niet, dat is in voorgaande hoofdstukken al zichtbaar geworden. Alles wil gezien worden, gevoeld worden, geproefd worden en zo bevrijd worden, geheeld worden.
Als je binnenin vrij geworden bent, kun je waarlijk de ander om je heen bevrijden. Bevrijdend werken, inwerken, uitwerken. Zonder dat je daarmee bezig bent, gewoon in wat je bent.
Dus als binnen de samenleving steeds meer mensen waarlijk die vrijheid vinden, binnenin, dan kan er ruimte komen voor die ander die zich misschien wat minder vrij voelt. Zich wat meer gevangen voelt in zichzelf.
Want we reageren onbewust op elkaar. Alles is energie.
Als jij waarlijk die Liefde in jezelf vrijgemaakt hebt dan straal je dit uit en zullen mensen dit voelen. Je zult meer en meer in het paradijs komen.
Als binnenin alles harmonieus geworden is, zal die harmonie om jou heen uitstralen. Mensen zullen niet zo snel meer in conflict met je raken.
Zo binnen zo buiten.
Dus de vrucht van de Weg is ware Vrijheid.
En uit die vrijheid is je enige verlangen om de ander vrij te maken, te bevrijden, want je hebt binnenin alles gevonden.
Zo mooi zit het leven in elkaar. Als jij jezelf bevrijd hebt, wil je niets liever dan de ander bevrijden. Er zijn voor die ander, voor het leven om jou heen.
HOOFDSTUK 12 MEE EN TEGEN BEWEGEN
Het volgende stuk omvat ook zoveel:
Levend vanuit de Essentie ben je verbonden en in harmonie met het Al, met alles.
Het grote probleem van het leven is dat we uit die harmonie gevallen zijn.
We hebben het zelf willen doen, om wat voor reden dan ook.
Er zijn allerlei visies daarover, de val, dat we gevallen zijn. Maar we zijn eigenlijk uit de bedding gevallen van het Leven, van het ware leven, het Eeuwige leven. En van daaruit hebben we onze wereld gevormd die zich nu toont om ons heen.
Wat de wereld nu voor gezicht toont, is een weerspiegeling van dat we gevallen zijn. Dat we ons afgesloten hebben voor de Bron, voor het Eeuwige Zijn.
Het gaat erom weer terug te keren in die Bedding. En dat kan pas door ons open te stellen voor wat al in harmonie is. Wat al Eeuwig in harmonie is met het totale Leven.
Wat uiteindelijk de touwtjes in handen heeft van alles wat in dit leven plaatsvindt.
TEGENBEWEGEN
Wat we nu doen is tegenbewegen.
We gaan tegen de Beweging in.
We bewegen zelf zonder enige voeling met wat ons waarlijk zou kunnen Bewegen. Wat in harmonie meebeweegt met het Al, met alles.
En zolang we zelf willen bewegen is er geen ontvankelijkheid voor de ware Beweging.
Als we bewogen kunnen worden, geraakt kunnen worden door de ware Beweging vanuit ons Hart om zo weer tot het meebewegen te komen, dan kan alles weer tot harmonie worden gebracht.
Alles wat nu is, is een gevolg van dat we ons afgesloten hebben van die harmonieuze Beweging, waardoor alles zich in volledige harmonie zou kunnen ontvouwen met eindeloze perspectieven en mogelijkheden.
En dat Leven, die Essentie, die Kern, het Bewustzijn in ons, wil ons daarbij helpen, ons inspireren, ons bewegen om tot het meebewegen te komen.
Dus als dit in de maatschappij zou kunnen komen, om zicht te krijgen, ons te bezinnen op alles waar we tegen bewegen, alles waar we het zelf willen doen, dan krijgt alles een nieuwe dynamiek en krijgt de ware Beweging vanuit de Essentie meer en meer ruimte.
EIGENWILLIGHEID
Het is door onze eigenwilligheid dat we de wereld veroorzaken om ons heen. Omdat we het zelf willen doen, er geen ontvankelijkheid is voor de ware Wil in onszelf, wat waarlijk Weet. De Eeuwige Kracht.
En we plukken steeds de vruchten van onze eigenwilligheid, van het zelf denken te weten, van het zelf te moeten doen, vanuit wat voor achtergrond en beleven dan ook.
En het Leven, dat in harmonie is, laat ons doen.
Dat is de vrije wil.
Het laat ons doen alles wat we doen, totdat we tot bezinning komen en ons open gaan stellen voor het Eeuwige Licht, voor het Bewustzijn in onszelf.
Zodat we waarlijk tot het meebewegen kunnen komen. In harmonie kunnen komen met het Al, met alles.
Dat is een heel proces, met vele stadia.
Er is zoveel wat gezien wil worden, dat zichtbaar wil worden waarin we tegen-bewegen, waarin we zo vol zijn van onszelf.
In wat we denken, denken te weten, in allerlei beelden over het leven, over wat zou moeten gebeuren, wat belangrijk zou zijn.
Maar dit zijn wij, het heeft niets te maken met het Leven.
EIGENWILLIGHEID AFSLUITING
Maar het Leven, heeft een Eeuwig geduld met ons.
En als we ons willen openen, ons hart willen openen, kan het ons gaan helpen, kan het ons waarlijk gaan inspireren om mee te gaan bewegen.
Om zicht te krijgen overal waar we tegenbewegen.
Overal waar we het zelf denken te weten.
Dat dit alles doorLicht wordt, er inzicht mag komen. Daar waar eigenwilligheid is, waar wij vol van zijn.
De maatschappij geeft geen ruimte aan het Eeuwige Licht, voor de Liefde voor het Bewustzijn voor het ware Leven.
We zitten te vol.
De maatschappij zou ruimte kunnen geven, om leeg te maken waar we zo vol van zijn. Of nog beter, dat vanaf de geboorte gestimuleerd wordt dat we dicht bij onszelf blijven, dicht bij het ware Leven, en zo mee kunnen bewegen met dit Leven.
Dicht bij de Kern blijven, dat wat we werkelijk Zijn.
Dat dit op mag bloeien, mag gaan groeien vanaf het kind zijn.
Dat dit de basis van de opvoeding en scholing zou zijn.
VOLWASSEN
We noemen ons volwassen, maar we zijn helemaal niet volwassen.
We zijn helemaal niet tot volle wasdom gekomen.
Tot volle wasdom komen betekent iets geheel anders.
Tot volle wasdom komen betekent tot vervulling komen.
Daarin zou de maatschappij van betekenis kunnen zijn, in het waarlijk tot volle wasdom kunnen komen.
Ruimte bieden aan het meebewegen, aan het terug in harmonie komen.
En dan zal heel harmonieus alles weer tot rust kunnen komen.
Dan zal er een weerspiegeling getoond worden van die harmonie.
Dat is het paradijs, het meebewegen. Het in Verbinding staan met het Al, met alles.
De allergrootste Kracht die alle touwtjes in handen heeft.
Dat is geen theorie: dat is Waarheid.
WETTEN
Er zijn verschillende wetten.
Je hebt de natuurwetten waar wij steeds de vruchten van plukken.
Waar we steeds weer door heen en weer gegooid worden.
Waardoor ons alles steeds weer afgenomen wordt.
Waarin alles vergankelijk en gespleten is.
Als we daar genoeg van hebben, kunnen we verbinding maken met nieuwe wetten.
Wetten die daarboven staan, die voor alles kunnen zorgen wat maar nodig is. Die ook binnen de materie zichtbaar kunnen worden.
Een voorbeeld daarvan is:
VIND HET KONINKRIJK…
Vind het Koninkrijk en de rest zal U gegeven worden.
Dit omvat zoveel en is levende Waarheid.
Als dit fundament in de maatschappij geïntegreerd zou worden, gevoeld zou worden.
Dat hier ruimte aan gegeven wordt, dat dit Koninkrijk ervaren gaat worden, in onszelf.
Dat dit Koninkrijk in ons hart op mag staan, kan staan.
Wat een waarlijk geluk hierdoor vrij zou kunnen komen.
Een dynamisch onaantastbaar geluk.
De vervulling ligt niet buiten maar binnenin.
De vervulling ligt in het vinden van en het voeling krijgen met dat innerlijke Koninkrijk.
Zo kan alles buiten onszelf tot vervulling komen.
HOOFDSTUK 13 DOOD EN STERVEN
En de laatste regel:
Het leven is Eeuwig, sterven is slechts overgang
OUDERDOM
In deze laatste regel, over dood en sterven, past het wel goed eens te kijken naar het ouder worden.
De betekenis van de steeds ouder wordende mens. De mens die bijna aan de rand van de dood staat.
Een raar woord, ouder-dom. Wordt je dom als je oud bent?
Daarom heb ik het eigenlijk ook bewust gebruikt. Want de meeste mensen komen helemaal niet tot volle ontplooiing van hun potentie. Wat binnenin aanwezig is.
De meeste versuffen, raken afgestompt of leven alleen nog in het verleden. Anderen proberen krampachtig jong te blijven. Aan de buitenkant eeuwig jong te blijven, dat ze nooit zullen sterven.
Maar dit heeft niets te maken met innerlijk jong zijn.
DEMENTIE
Heel actueel is in deze tijd het aspect van dementie.
Dat het bewustzijn steeds meer verdwijnt, iemand steeds minder vat heeft en vast kan houden wat in dit nu is.
Vaker steeds meer naar het verleden, steeds meer een verkindsing waardoor vaker vrijkomt wat heel een leven onderdrukt is.
Dit komt natuurlijk mede omdat de mens door de medische vooruitgang steeds ouder wordt.
Maar het heeft ook nog een andere kant.
Het is als het ware dat een mogelijkheid niet ingelost is.
Als de dementie toeslaat, echt toeslaat, kan iemand hierin geen verandering meer brengen, niets meer onderdrukken.
Het bewustzijn kan hier dan geen rol meer in spelen.
Op zich maakt het ook eerlijk. Wat werkelijk van binnen was, wordt nu zichtbaar.
Dit kan wel heel erg confronteren, dat iemand ineens iets totaal anders laat zien, iemand bijna een ander mens lijkt.
WIJSHEID
Maar het zou ook anders kunnen.
Als er niet die levenslange jacht is, stress, gefixeerd zijn op prestatie, doen en spulletjes verzamelen, de tijd doorkomen zonder enig echt bewustzijn en bezinning hierin.
Maar als er ruimte zou zijn voor innerlijke ont-wikkeling.
Dan kan een mens door de jaren heen meer en meer opbloeien. Rijk worden aan doorleefde ervaring en inzichten.
Vrijkomen van bepaling en moeten, van uiterlijkheden.
Een warm betrokken hart dat vrijgekomen is.
Een mens die wakker is, alert, intens Bewust.
Een echt wijze mens.
Een mens bij wie het innerlijke Kind vrijgekomen is, onbevangen, spontaan, puur. Dat zou de vrucht zijn als de Sleutel in een mensenleven toegepast is.
Dan is juist die laatste levensfase zo rijk aan betekenis.
Dan kan waarlijk iets doorgegeven worden aan de volgende generatie.
Nogmaals de laatste regels van de Sleutel:
Het leven is Eeuwig.
Sterven is slechts overgang.
Waarom zijn we hier?
Waarom zijn we werkelijk hier?
Gaat het om het leven hier op aarde, of is er een wijder, een dieper perspectief?
We zijn vaak zo bang voor de dood. We vluchten ervoor weg.
En toch, vroeg of laat moeten we afscheid nemen van deze wereld.
En als we ons blind staren op deze wereld, dat het hierom gaat, dan zullen we met lege handen staan als we overgaan.
Het gaat erom dat we hier vrijmaken wat tijdloos en Universeel is.
Zoals de wereld hier niet bestaat, zo bestaat de wereld hierna ook niet.
Zoals we dan van binnen zijn, zo zal de wereld om ons heen zijn.
Alles is bewustzijn.
Wat we hier vrijgemaakt hebben aan Bewustzijn, aan werkelijk levend Bewustzijn, zal aan de andere kant zo zijn.
Zoals we hier onze wereld maken, zo zal daar de wereld zijn.
Zo binnen zo buiten, en daar nog veel meer direct.
JOUW WERELD
Hier op de wereld zit alles door elkaar, alle soorten bewustzijn.
Maar als je overgaat, doodgaat, ga je naar jouw wereld.
Jouw bewustzijnstrilling, wie jij bent, wie jij werkelijk bent, heel eerlijk, heel puur. Wat werkelijk in jou levend geworden is, van waaruit jij leeft.
In die wereld kom jij terecht.
Het is heel moeilijk daaruit vrij te komen omdat er geen prikkels zijn tot iets anders. Je creëert je eigen wereld, kunt eindeloos daar vertoeven.
Als er dan geen openheid is voor het Licht, het ware Bewustzijn, zul je daar eindeloos verblijven.
Daarom is het zo belangrijk om je hier vrij te maken.
Om hier dat Eeuwige Bewustzijn vrij te maken.
Dat we daarom hier zijn.
Niet om alles waar we nu zo vol van zijn, waar de maatschappij zo vol van is. Het gaat om een over dit leven heen gaand perspectief.
Een eindeloos perspectief.
We zitten gevangen in de tijd en dit kan eindeloos duren.
Maar er is ook de Eeuwigheid.
Dat is een andere dimensie, waardoor je in het Eeuwige moment kunt leven buiten de tijd.
In dat Eeuwige moment kan de tijd zich nog ontvouwen, maar je houdt verbinding met dat Eeuwige moment dat tijdloos is.
Dat vrijmaken, wat onafhankelijk van alles is, wat waarlijk Liefde is,
dat kun je meenemen, als je gaat sterven, over de dood heen.