HOOFDSTUK 13 DOOD EN STERVEN
En de laatste regel:
Het leven is Eeuwig, sterven is slechts overgang
OUDERDOM
In deze laatste regel, over dood en sterven, past het wel goed eens te kijken naar het ouder worden.
De betekenis van de steeds ouder wordende mens. De mens die bijna aan de rand van de dood staat.
Een raar woord, ouder-dom. Wordt je dom als je oud bent?
Daarom heb ik het eigenlijk ook bewust gebruikt. Want de meeste mensen komen helemaal niet tot volle ontplooiing van hun potentie. Wat binnenin aanwezig is.
De meeste versuffen, raken afgestompt of leven alleen nog in het verleden. Anderen proberen krampachtig jong te blijven. Aan de buitenkant eeuwig jong te blijven, dat ze nooit zullen sterven.
Maar dit heeft niets te maken met innerlijk jong zijn.
DEMENTIE
Heel actueel is in deze tijd het aspect van dementie.
Dat het bewustzijn steeds meer verdwijnt, iemand steeds minder vat heeft en vast kan houden wat in dit nu is.
Vaker steeds meer naar het verleden, steeds meer een verkindsing waardoor vaker vrijkomt wat heel een leven onderdrukt is.
Dit komt natuurlijk mede omdat de mens door de medische vooruitgang steeds ouder wordt.
Maar het heeft ook nog een andere kant.
Het is als het ware dat een mogelijkheid niet ingelost is.
Als de dementie toeslaat, echt toeslaat, kan iemand hierin geen verandering meer brengen, niets meer onderdrukken.
Het bewustzijn kan hier dan geen rol meer in spelen.
Op zich maakt het ook eerlijk. Wat werkelijk van binnen was, wordt nu zichtbaar.
Dit kan wel heel erg confronteren, dat iemand ineens iets totaal anders laat zien, iemand bijna een ander mens lijkt.
WIJSHEID
Maar het zou ook anders kunnen.
Als er niet die levenslange jacht is, stress, gefixeerd zijn op prestatie, doen en spulletjes verzamelen, de tijd doorkomen zonder enig echt bewustzijn en bezinning hierin.
Maar als er ruimte zou zijn voor innerlijke ont-wikkeling.
Dan kan een mens door de jaren heen meer en meer opbloeien. Rijk worden aan doorleefde ervaring en inzichten.
Vrijkomen van bepaling en moeten, van uiterlijkheden.
Een warm betrokken hart dat vrijgekomen is.
Een mens die wakker is, alert, intens Bewust.
Een echt wijze mens.
Een mens bij wie het innerlijke Kind vrijgekomen is, onbevangen, spontaan, puur. Dat zou de vrucht zijn als de Sleutel in een mensenleven toegepast is.
Dan is juist die laatste levensfase zo rijk aan betekenis.
Dan kan waarlijk iets doorgegeven worden aan de volgende generatie.
Nogmaals de laatste regels van de Sleutel:
Het leven is Eeuwig.
Sterven is slechts overgang.
Waarom zijn we hier?
Waarom zijn we werkelijk hier?
Gaat het om het leven hier op aarde, of is er een wijder, een dieper perspectief?
We zijn vaak zo bang voor de dood. We vluchten ervoor weg.
En toch, vroeg of laat moeten we afscheid nemen van deze wereld.
En als we ons blind staren op deze wereld, dat het hierom gaat, dan zullen we met lege handen staan als we overgaan.
Het gaat erom dat we hier vrijmaken wat tijdloos en Universeel is.
Zoals de wereld hier niet bestaat, zo bestaat de wereld hierna ook niet.
Zoals we dan van binnen zijn, zo zal de wereld om ons heen zijn.
Alles is bewustzijn.
Wat we hier vrijgemaakt hebben aan Bewustzijn, aan werkelijk levend Bewustzijn, zal aan de andere kant zo zijn.
Zoals we hier onze wereld maken, zo zal daar de wereld zijn.
Zo binnen zo buiten, en daar nog veel meer direct.
JOUW WERELD
Hier op de wereld zit alles door elkaar, alle soorten bewustzijn.
Maar als je overgaat, doodgaat, ga je naar jouw wereld.
Jouw bewustzijnstrilling, wie jij bent, wie jij werkelijk bent, heel eerlijk, heel puur. Wat werkelijk in jou levend geworden is, van waaruit jij leeft.
In die wereld kom jij terecht.
Het is heel moeilijk daaruit vrij te komen omdat er geen prikkels zijn tot iets anders. Je creëert je eigen wereld, kunt eindeloos daar vertoeven.
Als er dan geen openheid is voor het Licht, het ware Bewustzijn, zul je daar eindeloos verblijven.
Daarom is het zo belangrijk om je hier vrij te maken.
Om hier dat Eeuwige Bewustzijn vrij te maken.
Dat we daarom hier zijn.
Niet om alles waar we nu zo vol van zijn, waar de maatschappij zo vol van is. Het gaat om een over dit leven heen gaand perspectief.
Een eindeloos perspectief.
We zitten gevangen in de tijd en dit kan eindeloos duren.
Maar er is ook de Eeuwigheid.
Dat is een andere dimensie, waardoor je in het Eeuwige moment kunt leven buiten de tijd.
In dat Eeuwige moment kan de tijd zich nog ontvouwen, maar je houdt verbinding met dat Eeuwige moment dat tijdloos is.
Dat vrijmaken, wat onafhankelijk van alles is, wat waarlijk Liefde is,
dat kun je meenemen, als je gaat sterven, over de dood heen.